A+ R A-

تبلیغات

رجیران

مطالب

دربی تهران

دربی تهران

 شکوه دربی تهران ....  ورزشگاهی نوساز و مدرن  با یکصد هزار تماشاگر عاشق و بهترین داور جهان .....  دربی نوزدهم - مهر ماه ۱۳۵۵  

The glory of Tehran's great derby .... A modern stadium with 100,000 emotional spectators and the best referee of the world (Jack Taylor) .....   Derby 19th - October 1976

===============================

 

 

* دربی تهران  ( ۱ )

===========

مهمترین رویداد فوتبال باشگاهی ایران 

 

 بر پایه ی آمار و ارقام  , شهر آورد سرخابی های تهران را میتوان , نقطه اوج فوتبال باشگاهی ایران نامید .... و در مقیاسی وسیع تر , هرجایی که آبی ها مقابل سرخها باشند . همواره محفلی پدید می آید  برای افزایش سطح حساسیت و اقبال عمومی .... آنگونه که  دیگر مهم نیست , یک مسابقه ی معتبر  باشگاهی باشد  یا یک رقابت دوستانه و محلی .... آنچه که حائز اهمیت است , هویتی است که نامهای تاج و پرسپولیس , طی سالها به رنگ های آبی و قرمز بخشیده اند ....رقابتی که آغاز شکل گیری آن را باید در سالهای میانی دهه ی ۲۰ شمسی جستجو نمود که بارونف فوتبال باشگاهی و ظهور و انتشار مطبوعات ورزشی کار آمد و توانا , در دهه ای ۴۰ و ۵۰ شمسی , تثبیت شد و  تا امروز نیز , همچنان ادامه دارد  

 برخورداری از حمایت اکثریت و میلیونی , ایرانی های داخل و خارج کشور و استفاده از کلیه ظرفیت های ممکن , سبب شد تا سرخابی های تهران از فرم و قالب یک باشگاه ورزشی خارج گشته و دارای یک هویت فرا باشگاهی و ملی باشند و اینگونه است که برغم انتظار , در اغلب نظر سنجی های بین المللی ,  سرخابی های تهران بالاتر از بسیاری از بهترین و متمول ترین باشگاه های فوتبال جهان قرار دارند .

  اما شهر اورد تهران شاهد فراز و فرود های فراوان نیز بوده است .... آنهایی که در دهه ی ششم عمر خویش هستند , این واقعیت را احساس میکنند که در طول عمر ۵۰ ساله ی دربی تهران "بجز دو سه مورد " بهترین و  ماندگار ترین روبارویی ها , در همان ۱۰ سال نخست  شگل گرفت ... سالهایی که فوتبال ایران مملو از ستاره های تاثیر گذار بود .

 مهمترین ویژگی شهر اورد های ۱۰ سال نخست  را میتوان اشتیاق فراوان به کسب پیروزی  و اجتناب از ارائه یک فوتبال تدافعی و کسل کننده دانست . نتیجه نیز روشن است فوتبالی دلچسب و شکل گیری نتایج پر گل....  و کاسته شدن از  نتایج دلسرد کننده , همانند مساوی و بویژه مساوی های بدون گل .......... . 

 بر پایه آمار  تا به امروز , سرخابی های تهران  قریب ۹۰ بار رودر روی یکدیگر صف آرایی کرده اند که  ۴۳ مورد آن با  تساوی همراه شده است .. آماری که نمایانگر  ۴۸ درصد مساوی می باشد .... در حالی که در ۱۰ سال نخست از ۲۱ رویارویی , تنها ۷ تساوی بدست امد که  معادل ۳۰ درصد میباشد . کمترین میزان تساوی در طول تاریخ دربی تهران   ... و بویژه در دهه ی ۵۰ شمسی ( قبل از انقلاب ) که هرگز دربی تهران با تساوی بدون گل همراه نبود !! ....

  حضور تعدادی از بهترین عناصر تهاجمی فوتبال ایران و هافبک هایی توانا و کار امد , بهمراه  تعصب فراوان به باشگاه  , مهمترین عامل در کسب بردهای انچنانی بود که با گذشت نیم قرن , از سوی هیچکدام از دو تیم  تکرار نشد . چرا که سرخابی های تهران , هنوز هم  بهترین بردها را از دربی های دهه ۵۰ شمسی خود دارند . 

دربی تهران    * دربی ۲۱  و تقابل تجربه و جوانی .... علی پروین کاپیتان با تجربه ی پرسپولیس و تقابل با دو جوان شایسته ی  تاج ,  سعید مراغه چیان و اصغر حاجیلو  ................ ورزشگاه ازادی - اذر ماه ۱۳۵۶

=========================

 

 دهه ی نخست پیدایش شهر آورد بزرگ  تهران , ارتش سرخابیها مملو از مهاجمان بزرگ است .... آبی ها با حضور تعداد کثیری از مهاجم بزرگ و ملیپوش فوتبال ایران همانند جلال طالبی , اکبر افتخاری , غلامحسین مظلومی , حسن روشن , مسعود مژدهی , رضا عادلخانی , هادی نراقی , پرویز مظلومی ........ و سرخپوشان با همایون بهزادی , حسین کلانی , صفر ایرانپاک , محمود خوردبین , علیرضا عزیزی و یک آس بزرگ انگلیسی  بنام الن ویتل , کلکسیونی کامل از بهترین های تاریخ فوتبال سالهای دور را در اختیار داشتند آنگونه که بسیاری از مهاجمان جوان و مستعد فوتبال ایران پشت این ترافیک سنگین هر دو باشگاه ,  بمرور از صحنه رقابت بازماندند .

 

  از سوی دیگر  اتخاذ شیوه ی تهاجمی و تماشاگر پسند از سوی هر دو باشگاه ( بجز یک مورد )  همواره یک عامل  تعیین کننده در کسب نتایج قابل توجه در دهه ی نخست دربی تهران است ...  با بررسی دقیق تاریخچه شهر اورد تهران , بروشنی در می یابیم که اتخاذ شیوه های بسته و دفاعی  و اتکا به کسب برد های خفیف , از میانه ی دهه ای ۶۰ شمسی اغاز  و در دهه  ۸۰ , با گره خوردن  سرنوشت مربیان با آمار و ارقام و نتیجه دربی  , به بالاترین حد خود رسید ... 

  نخستین آغاز گر شیوه بسته و  دفاعی در دربی تهران , سرخپوشان  بودند که تحت هدایت علی پروین در شهر آورد آذر ماه ۱۳۶۸ ( دربی ۳۱ ) با بستن  و روی آوردن به  دفاع مطلق توام با خشضونت , ناباورانه به یک برد عجیب و شیرین دست یافتند . آن روز شاگرد خلف وبسیار زیرک و باهوش پروین ,  امیر قلعه نوعی عزیز نیز , حضور داشت و در مقام بازیکن ,  دومین  دربی سرخابی اش  را تجربه میکرد   ....  با گذشت سالها و از اغاز دهه ی ۸۰ با حضور امیر استقلال روی  نیمکت آبی ها  , دربی تهران شاهد نتایج دلسرد کننده متعدد شد . امیر قلعه نوعی , آمار جالب و قابل توجه ۱۱ سال شکست ناپذیری را با کسب ۹ تساوی بدست اورد !!! ... که خود یک رکورد معنا دار  در تاریخ دربی تهران است . با اینحال اما پروین , یک تفاوت آشکار با شاگرد خویش داشت ... او هر گاه احساس میکرد که حریفش , تیم تر است  و یا صاحب مهره هایی کارامد تر , می باشد به  دفاع روی می اورد اما امیر قلعه نوعی گاه در موضع برتر نیز , به یک تساوی قانع بود ! ... اما  اینجا یک سوال مطرح است ... پروین و قلعه نوعی که هر کدام  در دوران بازیگری  ذاتا یک عنصر تهاجمی بودند و در هنگام مربیگری نیز از علاقمندان فوتبال تهاجمی ... چگونه است که  بر روی نیمکت دربی سرخابی , اغلب  به مربیانی چنین محافظه کار تبدیل میشوند ؟  

 

 

شهر آورد تهران * نمایی از دربی ۳۳ سرخابی ها که فاقد کیفیت فنی و  سرشار از خطا و خشونت بود و سرانجام نبر  با دو اخراج و چهار کارت زرد همراه شد !! .... 

 هرکز نمی پسندیم که میانه ی عکس , لوگویی چنین باشد اما تعدادی اندک , با عملکردشان مجبورمان میکنند .... بویزه هنگامی که سخن از قرمز و آبی  باشد ...!!  امید که به بزرگواری خویش ببخشید .

=====================

 

  اما دربی سرخابی تهران همواره اینچنین نبود و  در سه مقطع زمانی ( دهه ای ۵۰ شمسی ,  نیمه نخست دهه ۶۰  و  نیمه نخست دهه ای ۷۰ ) اغلب شاهد زیباترین و  احساسی ترین نتایج دربی تهران هستیم .  

 ابتدا , در دهه ی ۴۰ و ۵۰ شمسی , دو مربی سنتی و سپس دو مربی خارجی  , هدایت سرخابی ها را بر عهده گرفتند که هیچیک  نه به فوتبال دفاعی اعتقاد داشتند و نه مجوز ارائه چنین فوتبالی را از سوی هوادارانشان داشتند . بویژه از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ که طی ۹ سال , فارغ از دو نتیجه ی ۳ بر صفر اعلام شده از سوی کمیته انظباطی ,   ۸ بار شاهد دربی هایی با سه گل یا بیشتر بوده ایم که یک آمار بسیار  دلچسب و خیره کننده است . آبی  و قرمز ها با تمام توان به دروازه های یکدیگر میکوبیدند و انقدر بر این امر اصرار می ورزیدند  تا حریف تسلیم گردد  و در این میان , گاه نتایج خیره کننده نیز حاصل میشد . 

 

  

                                                                                              در حال تکمیل .........