A+ R A-

تبلیغات

رجیران

مطالب

فریبرز اسماعیلی

فریبرز اسماعیلی

 

بدرود فریبرز اسماعیلی عزیز ....

==========

بمناسبت در گذشت فریبرز اسماعیلی عزیز 

 

   هنوز از سردی فراق عزیزان " ایرج قلیچ خانی و اکبر کیا " خارج نشده بودیم که بار دیگر   سیه پوش  عزیزی دیگر هستیم " فریبرز اسماعیلی " فرزند شیرین و با مرام چهارصد دستگاه , آقای گل باشگاه های تهران و یکی از آن یازده نام جاودانه که در اردیبهشت ۴۷ و ان روز بیادماندنی مقابل اسرائیل با پیراهن مقدس ملی بمیدان رفت و برای نخستین بار ,  فتح با شکوه جام ملتها را برایمان رقم زد .

 

 فریبرز اسماعیلی  ,  متولد سال ۱۳۱۹ تهران بود ... نوجوانی اش را در محله ی فوتبال خیز  چهارصد دستگاه سپری کرد و یکی از  بزرگان نسل اول زمین معروف چهار صد دستگاه شد ... .  حسن حبیبی ,  منوچهر حبیبی , فریبرز اسماعیلی , اصغر شرفی , امیر ابری ......... فوتبالی که با تکیه بر حداقل ها و تنها بر پایه ی شایستگی ها , روی یک زمین ناهمواره پدیدار شد و بمرور با کسب موفقیت های متعدد در مسابقات محلی , مورد توجه تیمهای بزرگ باشگاهی قرار گرفت . مقصد انها در ابتدا باشگاه شاهین بود ....  اما با گذشت یک دوره کوتاه  , دست تقدیر آنها را بسمت باشگاه تاج رهنمون ساخت .  

فریبرز اسماعیلی *  تیم چهار صد دستگاه , قهرمان کاپ صدری (  آبان ۱۳۴۱ ) عزیزان از راست ایستاده : منوچهر حبیبی - گودرز حبیبی - اصغر شرفی و زنده یاد فریبرز اسماعیلی            نشسته : اکبر اعتصام نیا - علی نور کیهانی و زنده یاد امیر ابری

========================

 

  بر پایه آنچه که در آرشیو موجود است  , فریبرز اسماعیلی عزیز از آغاز سال ۱۳۴۰ یکی از اعضای جوان باشگاه تاج بود  و  در ابتدا نیز  عضوی از تیم دوم باشگاه ...... اما هنگامه ی تغییر نسل فرا میرسد و مسئولان باشگاه ناگزیر از جوانگرایی هستند چرا که مهاجمانی بزرگ و صاحبنام همانند پرویز کوزه کنانی , بیوک جدیکار , نادر افشار و ...  جملگی در پایان دوره فوتبال خود قرار داشتند . بنابر این فضا و شرایط برای ابراز وجود  جوانانی همانند فریبرز اسماعیلی , اصغر شرفی , امیر ابری ..........محیا میگردد تا بمرور شایستگی هایشان را اثبات نمایند .

 

فریبرز اسماعیلی * تیم فوتبال تاج .............. قهرمان مسابقات باشگاه های تهران - فصل ۴۱ - ۱۳۴۰

 ایستاده از راست : محمد رنجبر - بیوک جدی کار - پرویز کوزه کنانی - منوچهر طیورچی - امیر ابری - نادر افشار

 نشسته از راست : اونیک کاراپتیان - فریبرز اسماعیلی - حسن حبیبی - مهدی کشاورز - کامبیز جمالی - منوچهر حبیبی

==========================

 

 با اینحال اما حضور فریبرز اسماعیلی در باشگاه تاج , چندان  طولانی نشد ... جدایی بچه های چهارصد دستگاه که در میانه ی سال ۱۳۴۲ رخ داد , سبب شد تا دوران حضور فریبرز اسماعیلی نیز  در تاج کوتاه باشد . مقصد او تیم فوتبال باشگاه شعاع بود که در صدد بود با گرد آوری بازیکنان جوان و اینده دار, گام در راه موفقیت و پیروزی بردارد .با پیوستن فریبرز اسماعیلی  به شعاع ,  یک ترکیب موفق نیز در خط حمله شعاع تشکیل شد . زوج او و  پرویز ابوطالب میتوانست هر دفاعی را آزار دهد . 

 سال ۱۳۴۲ را میبایست سال طلوع باشگاه شعاع و بویژه  چهره های جوان ان از جمله  فریبرز اسماعیلی دانست  ....  حضور موفقیت آمیز  شعاع و اسماعیلی در کاپ دوستی و سپس برابر تیم قدرتمند و اروپایی کایرات الماتی که برای انجام سه مسابقه ی تدارکاتی به ایران سفر کرده بود ,  همگان را متحیر ساخت .  کایرات موفق شد با شایستگی  تیم شاهین را که قهرمان جام حذفی تهران شده بود  ۴ بر ۲ و سپس تیم منتخب کشور را که همان اعضای اصلی تیم ملی بودند را ۵ بر ۲ مغلوب کند ولی در مقابل تیم جوان و پر انگیزه شعاع , متوقف شد .   

 آن روز فریبرز اسماعیلی عزیز  و شعاع آنقدر خوب بودند که کیهان ورزشی از قول رئیس سازمان تربیت بدنی نوشت که با توجه به مسابقه شعاع و کایرات می بایست چهره ی تیم ملی را دگر گون ساخت !! ...

 بنابر این  آذر ماه ۴۲ فریبرز اسماعیلی برای نخستین بار به اردوی ملی دعوت شد تا دریک مسابقه ی درون تیمی پیش از مسابقه رفت مقابل عراق  ,  بعنوان یکی از چهره ای نوظهور فوتبال ما , محک بخورد . اما با وجود مهاجمانی  شایسته و صاحب نام همانند زنده یاد ها همایون بهزادی , حمید شیرزادگان , حمید برمکی و آقا جلال طالبی   مجالی برای او باقی نماند تا در مسابقات انتخابی المپیک توکیو حضور یابد . ولی با پیش آمدن  محرومیت ۶ بازیکن باشگاه شاهین که در استانه ی اعزام تیم ملی  به المپیک توکیو رخ داد  , فرصتی طلایی برای فریبرز اسماعیلی محیا شد تا با نظر کادر فنی  یکی از چهره های جایگیزین برای  المپیک ۱۹۶۴ توکیو باشد . 

 

  " فریبرز اسماعیلی شانس آن را یافت تا در المپیک خاطره انگیز توکیو که  فوتبال مان  نخستین بار حضورش را در یک تورنمنت جهانی  تجربه میکرد  , دو بار با پیراهن  ملی بمیدان رود و  تاریخ ساز گردد " 

 

 سال ۱۳۴۳ مسابقات فوتبال دوره ای باشگاههای تهران برگزار نشد اما در مسابقات فصل ۱۳۴۴ که  از زمستان سال ۴۳ آغاز شده بود ,   فریبرز اسماعیلی بهمراه تیم شعاع , نمایشی پر فروغ دارد آنگونه که در پایان با  ۱۰ گل زده  در صدر جدول گلزنان و بالاتر از بزرگانی همانند همایون بهزادی , ناظم گنجاپور , جلال طالبی و حتی پرویز میرزاحسن جوان .... می ایستد  .

  فریبرز اسماعیلی در سال ۴۴ بار دیگر برای مسابقات جام عمران منطقه ای به اردوی  ملی دعوت شد و اینبار حضور وی در شرایطی است که شاهینی های تیم ملی نیز حضور دارند . اما چند هفته پیش از برگزاری جام عمران , یکی دیگر از نقطه های روشن دوران ورزشی فریبرز اسماعیلی شکل میگیرد . حضور  برابر تیم نیرومند راپیدو از رومانی که در اسفند ماه سال ۴۴  برای چند مسابقه ی دوستانه به ایران امد , چنان درخشان بود که به یکی از بهترین  روزهای  دوران فوتبال او تبدیل شد .

 

فریبرز اسماعیلی

 * فریبرز اسماعیلی در تقابل با مدافع راپیدو  ..............     تیم ملی و راپیدو رومانی - امجدیه - اسفند ۱۳۴۴

===============================

 

 روزهای موفق و درخشان فریبرز اسماعیلی  تداوم یافت چرا که او با تیم ملی فاتح تورنمنت جام عمران منطقه ای شد .... او در مسابقه مجدد برابر ترکیه در ۲۵ اسفند ۱۳۴۴ یکی از چهار مهاجم تیم ملی برابر رقیب قدرتمند اروپایی بود . خط حمله ایران , آن روز   مزین به این نامهاست : اکبر افتخاری , همایون بهزادی , منوچهر اسماعیلی و جلال طالبی .

در پایان سال ۱۳۴۴ , فریبرز اسماعیلی از شعاع به باشگاه  عقاب منتقل شد .... باشگاهی که بیشترین دورا ن ورزشی  را ( ۹ فصل )  در آن سپری کرد . او از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۳  یکی از اعضای اصلی و تاثیر گذار باشگاه عقاب بود . 

 

  فریبرز اسماعیلی عزیز  از سال ۱۳۴۵ به بعد اما ,  یکی از چهار مهاجم بزرگ و اصلی  تیم ملی شد . انگونه که   در هنگامه ی اعزام تیم ملی برای بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک , او از امیدهای بزرگ و قابل اتکی ما برای فتح دروازه رقیبان بود . او در بانکوک ۶۶ سه بار برای ایران گلزنی کرد ۲ بار در مرحله گروهی برابر هندوستان و یکبار برابر ژاپن در آن مسابقه بسیار حساس نیمه نهایی ....  ایران که پیش از ان یکبار در مرحله ی گروهی و در شرایطی نا متعارف , مقابل ژاپن  ۳ بر ۱ مغلوب شده بود , اینبار با تک گل فریبرز اسماعیلی  پیروز شد تا  حریف برمه در فینال بازیهای آسیایی گردد   .... 

 جام ملتهای ۱۹۶۸ , آخرین حضور ملی فریبرز اسماعیلی عزیز بود . او در چهار مسابقه تیم ملی , سه بار  بمیدان رفت که  دو بار آن , بصورت جانشین بود . او برابر تایوان و برمه بصورت  جانشین , جایگزین علی جباری در پست گوش راست  شد و سرانجام در روز آخر و مسابقه ی سرنوشت ساز مقابل اسرائیل  بعنوان یکی از بازیکنان اصلی  بمیدان  رفت و تاریخ ساز شد .  مهمترین بخش حضور منوچهر اسماعیلی عزیز را شاید می بایست مقابل تیم قدرتمند و سختکوش برمه جستجو کرد که  در ثبت دو گل از سه گل تیم ایران , نقشی انکار ناپذیر دارد .

 

فریبرز اسماعیلی * زنده یاد فریبرز اسماعیلی از عوامل اصلی موفقیت تیم ملی  برابر برمه بود . او در برد چشمگیر  ۳ بر ۱  روی دو گل تاثیری مستقیم داشت .............. ایران و برمه - امجدیه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۴۷

==================================

 

 در آن روز بیادماندنی , فریبرز اسماعیلی از دقیقه ۳۵ بجای علی جباری وارد زمین شد و  در شرایطی که نتیجه مسابقه تا دقیقه ۶۰ ,  یک بر یک مساوی بود , هوشیارانه خود را در مسیر  کرنر اکبر افتخاری قرار داد تا دروازه بان و مدافعان نتوانند توپ مواج را از مسیر دروازه برمه خارج کنند و اینگونه بود که ضربه ی کرنر اکبر افتخاری یک ضرب و مستقیم وارد دروازه برمه شد . گلی که ورزشگاه ماتم گرفته را , بیکباره غرق در شور و احساس کرد .

 ده دقیقه بعد ,  فریبرز عزیز هوشمندانه , یک " پاس گل " عالی به همایون بهزادی داد تا او برای سومین بار دروازه تیم سختکوش برمه را بگشاید . همان برمه ای که چند روز قبل , اسرائیل را مغلوب کرده بود و مصمم بود تا با یک پیروزی مقابل میزبان ,  تکلیف جام را قبل از روز اخر تعیین کند . اما جام در ایران ماند تا که همیشه وهر گاه به آن روزها مینگریم , سرشار از حس غرور و افتخار شویم .

 

 پس از فتح با شکوه جام ملتها  , فوتبال ملی فریبرز اسماعیلی  نیز به پایان  رسید  تا از آن پس ,  تنها سربلندی باشگاهش " عقاب " و سپس تیم منتخب ارتش , هدف او باشد . حضو در تیم منتخب نیروهای مسلح ایران یکی دیگر از برگهای درخشان دوران بازیگری فریبرز اسماعیلی عزیز است .

 او سه دوره عضو تیم منتخب ارتش ایران بود که دو دوره آن با موفقیت توام شد . ابتدا در بهار سال ۱۳۴۷ او عضو همان تیمی بود که موفق شد یک برد شیرین و بیادماندنی ۲ بر صفر را مقابل ارتش ترکیه در تهران برایمان ارمغان آورد و سپس  سال بعد ۱۳۴۸ بخشی از آن تیمی بود که با شایستگی موفق شد برای اولین بار  به مرحله ی نهایی رقابتهای سراسری ارتشهای جهان ( سیزم ) راه یابد و  حضور در جمع چهار تیم پایانی  را تجربه کند . ایران اما برای کسب موفقیت حریفی صاجبنام چون فرانسه را پیش روی داشت . تساوی در کمپر فرانسه موجب شد تا سرنوشت  در تهران تعیین گردد .

 

فریبرز اسماعیلی 

 و سرانجام ان لحظه بزرگ در امجدیه  فرا رسید . فریبرز اسماعیلی گوش راست تیم ارتش در شرایطی که نتیجه رویداد  بدون گل مساوی بود . در سمت راست زمین صاحب توپ شد و سپس دو بازیکن فرانسوی پیشرویش را یکی پس از دیگر از پیشروی برداشت و پیش از انکه مدافع سوم مانع راهش گردد , توپ را به اغوش دروازه فرانسه چسباند . گلی که همچون یک شوک بزرگ بود برای فرانسه , چرا که به فاصله یک دقیقه , ایران صاحب دومین گل نیز شد ....    

  تابستان سال ۱۳۴۸ , یونان ( آتن )  میزبان مرحله ی نهایی رقابتهای فوتبال ارتشهای جهان بود و فریبرز اسماعیلی  یکی از اعضای اصلی خط حمله تیم ارتش ایران ... در این رقابتها , فوتبال ما در جایگاه سوم جهان ایستاد تا فریبرز اسماعیلی عزیز یک تورنمنت موفق دیگر را نیز , ضمیمه کارنامه پر بار خویش نماید . 

  باشگاه عقاب اما در فوتبال ایران , هر فصل توانا تر , پخته تر  و بلند پرواز تر از فصل قبل ظاهر میشد و در این میان فریبرز اسماعیلی اغلب بهترین و موفق ترین مهاجم تیمش بود . در ان سالها زنده یاد اسماعیلی روزهای با شکوهی را با عقاب تجربه کرد که از آن جمله میتوان به کسب  ۲ عنوان چهارمی  باشگاه های ایران ( جام منطقه ای و جام تخت جمشید ) , یک عنوان نائب قهرمانی , یک عنوان سومی و یک عنوان چهارمی باشگاه های تهران و سرانجام فتح تورنمنت دوستانه کاپ چهارم آبان را اشاره نمود .

 

فریبرز اسماعیلی

*  عقاب , نائب قهرمان باشگاه های تهران , با حضور زنده یاد فریبرز اسماعیلی , پرویز قلیچ خانی , مصطفی عرب , غلام وفا خواه , اکبر مالکی , مهدی لواسانی   ......  امجدیه - اسفند ۱۳۵۱ 

==========================

 

 فریبرز اسماعیلی , قریب ۷۰ الی ۷۵ گل طی ۹ فصل در رقابتهای رسمی باشگاهی برای عقاب  بثمر رساند که اماری مقبول و البته قابل توجه برای فوتبال ماست . آخرین حضور فریبرز اسماعیلی در جدول رده بندی گلزنان باشگاه های ایران به رقابتهای نخستین دوره جام تخت جمشید باز میگردد که او با ثبت ۸ گل به صورت مشترک با حسین کلانی  , علی جباری و صفر ایرانپاک در رتبه ی چهارم بهترین گلزنان لیگ سراسری  قرار گرفت .

 از روزهای با شکوه او در گلزنی میتوان به هتریک وی مقابل تیم شایسته گارد در فصل ۱۳۴۸ , هتریک او مقابل نیروی اهواز در جام تخت جشید ۱۳۵۲ , هتریک مقابل تاج مسجد سلیمان در جام منطقه ای ۱۳۵۰ .... اشاره نمود .     

 

فریبرز اسماعیلی* فریبرز اسماعیلی  در سه و سه سالگی , همچنان سرپنجه و موفق  ....   پاس و عقاب - امجدیه . جمعه ۲۵ خرداد ۱۳۵۲

==================================

 

 و سرانجام دوران فوتبالی فریبرز اسماعیلی عزیز نیز به پایان رسید .... زمستان سال ۵۳  فدراسیون فوتبال با اعلام یک حکم , همگان را شگفت زده نمود .. انها نام عقاب را با یک سابقه ی درخشان  ۱۲ ساله  از لیست مسابقات فوتبال جام تخت جمشید خارج نمودند و علت را  نداشتن زمین اختصاصی اعلام کردند ... حکمی که بسیار ناعادلانه بود و اینگونه  یکی از بهترین تیمهای فوتبال باشگاهی آن سالهای ما , که به نام " تیم ستاره ها " شهرت یافته بود نابود شود .  عقاب بلند پرواز بیکباره از پای افتاد و ستاره هایش اغلب خانه نشین شدند ...

 

   فریبرز اسماعیلی بهمراه ۶ یا ۷ عقابی دیگر اما , بناچار به تیم دسته دومی اقبال کوچ کردند تا از ان پس  برای یکی دو فصل با نام اقبال در مسابقات دسته دوم باشگاه های تهران حضور یابند . زنده یاد اسماعیلی  سرانجام در آستانه ۳۶ سالگی  برای همیشه از صحنه ی رقابتهای باشگاهی کنار رفت و  اگر چه  کفشها را اویخت  اما هرگز ارتباطش را با فوتبال و مستطیل سبز  قطع نکرد . او پیوسته با همان دوستان و یاران دوران بازیگری که اغلب از اعضای تیمهای باشگاهی عقاب و هما بودند , در رقابتهای دوستانه حضور پیدا میکرد  تا بدینصورت همواره آن شور و اشتیاق جوانی و آن خاطرات شیرین گذشته را در وجودش زنده نگاه دارد . 

 

فریبرز اسماعیلی

* زنده یاد فریبرز اسماعیلی عزیز   و دریافت یادبود از دستان استاد بیژن رفیعی  در حضور استاد نعیم صفری  ( ستاره و مربی سرشناس باشگاه هما ) ........... نمایی بیادماندنی از حاشیه ی رقابتهای جام یونس شکوری - بهار ۱۳۹۰

===============================              

  فریبرز عزیز   اگر چه جهان هستی را ترک گفت و از دیدگان دور شد  ولی خاطرات شیرین اش و نیز آن چهره ی شکفته و مهربان و همواره شادش را برای همیشه  به یادگار گذاشت .... آنگونه که هر آن نامش بمیان  آید ,  لحظه هایی شاد , توام با غرور و افتخار برایمان تداعی میگردد . ضمن عرض تسلیت خدمت جامعه ورزش , خانواده  اسماعیلی و دوستان و یاران قدیمی  بویژه  حسن اقای حبیبی , یاد و خاطره ی فریبرز اسماعیلی عزیز را گرامی میداریم.        

     

 

 

 

 

 

 

====================================  

فریبرز اسماعیلی - فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی - فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی- فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی , فریبرز اسماعیلی 

 

هما ۱۳۶۶

هما ۱۳۶۶* هما , تیم همواره شایسته ی فوتبال ایران ( امجدیه - خرداد ۱۳۶۶ ) عزیزان از راست ......

ایستاده :محمود نقوی ( کاپیتان ) اصغر نوری , مجید صالح , فرهاد کامل , احمد سجادی و جمشید پذیرا

نشسته : مجتبی خیر اندیش , رضا تقوی , شاهرخ مطیعی , فرامرز عزتی و سعید صفری 

============================

 

همای همواره شایسته ی فوتبال ایران , در فصل ۱۳۶۶ باشگاه های تهران  نیز روزهای نسبتا موفقی را سپری کرد  . هدایت فنی هما در فصل مورد اشاره  به چهره ی قدیمی هما , استاد محمد توانایی سپرده شده بود که ازاعضای تیم بیادماندنی و خاطره ساز هما در جام تخت جمشید بود .  نقطه قوت انها را شاید بتوان , حضور دروازه بان شماره یک تیم ملی " احمد سجادی " و سپس بهره مندی از یک خط حمله شاداب و پرتحرک معرفی کرد  . حضور مجید صالح که ان روزها از سوی کارشناسان بعنوان یکی از  جوانان آینده دار فوتبال ایران معرفی میشد , در کنار رضا تقوی و همچنین فرامرز عزتی با تجربه , هما را  بی نیاز نشان میداد . 

 

 در میانه ی خط دفاع اصغر نوری نقطه اتکا هما بود و در کنار وی اغلب علی سجادی حضور داشت .  دفاع راست اما بارها تغییر کرد گاهی جمشید پذیرا و گاهی سعید صفری و در سمت چپ مهدی گل محمدی تقریبا همیشگی بود   ... و سرانجام در خط هافبک ترکیب چهار نفره متشکل از شاهرخ مطیعی , فرهاد کامل , کاپیتان محمود نقوی و گاه جمشید پذیرا بهترین ترکیب ممکن بود .

 هما اما سرانجام  در پایان فصل ۶۶ باشگاه های تهران در جایگاه پنجم رده بندی قرار گرفت که رتبه ی قابل انتظار اما معمولی برای  باشگاه پر سابقه و پر افتخار فوتبال تهران بشمار می آمد .  هما در شرایطی پنجم شد که با تیم چهارم جدول " گسترش " هم امتیاز بود و بجهت اوراژ گل در رتبه پایینتر قرار گرفت .  

 

هما ۱۳۶۶      

 

جعفر مختاری فر

جعفر مختاری فر

 

   جعفر مختاری فر عزیز ....

==========

  استاد جعفر مختاری فر , هافبک تهاجمی ( هافبک - مهاجم ) گلزن ,  خوشفکر و توانای فوتبال ایران با سالها حضور موثر و درخشان در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی  .... جعفر مختاری فر فوتبال را از منطقه ی جنوب شهر  تهران ( جوادیه ) آغاز نمود و سپس در تیم فوتبال باشگاه دارایی بعنوان یک چهره جوان و اینده دار مطرح شد . گل تماشایی و زیر طاقی اش به تهرانجوان در فصل ۱۳۶۱ باشگاه های تهران را , کمتر هوادار قدیمی فوتبال فراموش میکند . فصل ۱۳۶۲ به باشگاه محبوب استقلال پیوست تا نگین میانه ی میدان آبی ها باشد . با امدن او خط هافبک  استقلال توانی مضاعف یافت آنگونه که در همان فصل نخست , آنها اولین قهرمانی پس از انقلاب را در رقابتهای جام باشگاه های تهران , جشن گرفتند .

 روزهای باشکوه او با استقلال در فصل ۱۳۶۴ نیز تکرار شد فصلی که به بالاترین سطح فوتبال خود دست یافت تا از سوی مطبوعات و کارشناسان بعنوان  یکی از بهترین های فوتبال ما معرفی گردد .  

 

جعفر مختاری فر

 * جعفر مختاری فر در تقابل با سه بازیکن دارایی , سعید مراغه چیان , خسرو حاج خلیل ( راست )  و مصطفی اردستانی .... استقلال و دارایی - جام باشگاه های تهران - تیر ماه ۱۳۶۶

=============================

 

  جعفر مختاری فر عزیز بمدت ۹ فصل متوالی  عضوی فداکار و تاثیر گذار از تیم قدرتمند آبی های تهران بود ... گل حساس دقیقه ی ۱۰۹ او به هما در مرحله ی نیمه نهایی جام باشگاه های  فصل ۱۳۶۴ که موجب صعود آبی ها به فینال شد و نیز گل زیبای او در دربی بیست و نهم سرخابیهای تهران ( فروردین ۱۳۶۷ ) از لحظات بیادماندنی حضور جعفر مختاری فر در رقابتهای باشگاه های تهران است . با اینحال اما و نقطه اوج دوران بازیکری استاد مختاری فر را   می بایست در رقابتهای دهمین دوره جام باشگاه های اسیا جستجو کرد . آنجا که او به همراه آبی ها , فاتح معتبر ترین جام فوتبال باشگاهی قاره شد .

  او در آغاز فصل ۱۳۷۱  از جمع آبی های تهران جدا شد و به باشگاه صنعتی سایپا پیوست و موفق شد بهمراه نارنجی ها  , دو عنوان قهرمانی دیگر ( جام باشگاه های تهران و جام برتر )  را به کلکسیون افتخارات اش بیافزاید . آخرین باشگاه استاد شموشک نوشهر بود که انجا نیز علیرغم محدودیت ها اما روزگار موفقی را تجربه نمود . 

اگر چه جعفر مختاری فر ۱۵ سال بتناوب در فوتبال ما خوش درخشید اما اینها هرگز سقف توانایی های او و همنسلانش نبود . او هنگامی  چهره شد که  فوتبال ما با روی اوردن به شیوه ی آماتوری  دهه های پیشین اش ,  بسرعت در مسیر  فاصله گرفتن از فوتبال روز دنیا قرار گرفته بود و نقطه اوج این رویکرد را نیز میتوان در  روی گرداندن از حضور در تورنمنتهای بزرگ و بین المللی همانند " جام جهانی و المپیک " مشاهده کرد . که بواقع , ضربه ای  سنگین بر آمال و آرزوهای نسل شایسته ای دهه ی ۶۰ بود . با اینحال اما آن نسل شایسته که جعفر مختاری فر یکی از تاپ ترینهایش بود ,   دنیایی خاطره برایمان به یادگار  نهاده  که هر گاه نامش را میشنویم برایمان تداعی میشود    

بهترین ها را برای فرزند شایسته ای ایران ,  استاد جعفر مختاری فر عزیز آرزومندیم . 

 

 

===============

* با سپاس ویژه از استاد گرامی جناب قاسم بهرمن 

 

 

 

جعفر کاشانی

جعفر کاشانی

* شایسته ها از راست : مصطفی قنبرپور , زنده یاد جعفر اشرف کاشانی و عزتی ..........  باشگاه شاهین - تابستان ۱۳۹۷

عکاس : استاد علی کاوه 

==========================

 

* جاودانه  استاد " جعفر خان کاشانی عزیز " هرگز فراموش نمیکنیم لطف و محبت ات را   و ان سیمای شاد  و صمیمی را , بزرگ تاریخ ساز که دیگر حالا همگان از تو به نیکی یاد میکنند . چه بسیار دستها  که پنهانی گرفتی و چه دلها که در خفا شاد کردی و در مقابل چه سخنانی  شنیدی از آنانی که باورش دشوار بود و چه مظلومانه سکوت کردی سالها و سالها  .... حالا چه کسی میتواند مثل تو باشد ... جای تو باشد  .....  نیکمرد مهربان ....... 

 

 می گویند که  فوتبال , مسئله ی مرگ و زندگی نیست ... بلکه فراتر از این هاست ... اما از دید  پرورش یافته مکتب شاهین  ,  هرگز چنین نبود  ... نگاهش  از منظری دیگر ... کلامش از صوت دیگر و افق جهان بینی اش رو به  آینده ... آن روز که با کلامی رسا  گفت : قهرمانی پرسپولیس دیگر  مهم نیست و بایست دید  به چه اهدافی دست یافته ایم , نمایان شد که ایده ال هایش فرا سوی اندیشه ی  آنها ست که  او را " نا منصفانه " مورد هجوم قرار  داده اند   ... حال چه کسی مثل تو میاندیشد   نیکمرد دور اندیش ...

 جعفر کاشانی

* کاپیتان جعفر  اشرف کاشانی ,  واژه ی تعصب را معنا میکند ... کاپیتان در آخرین روزها , چنین شجاعانه , سر را مقابل توپ مهاجم قرار میدهد . تعصب به پیراهن باشگاه ( تا آخرین روز )  نخستین فاکتور  اسطوره بودن است   ...  جام تخت جمشید - آذر ۱۳۵۳

==========================

 

 ای مخزن اسرار  و  ای محرم اسرار بزرگان ... اکرامی , خیامی و عبده که روح هر سه شاد باد ... روزی که برای نخستین بار خدمت استاد رسیدیم . پس از سلام و خوش امدگویی از همکارمان  پرسید  ... چندتایی شاهینی - پرسپولیسی رو که میگی نام ببر ... ببینم میشناسی ؟ ... همکارمان  نامها را یک به یک  بر زبان آورد ... استاد گفت : خیر  اشتباه کردی  ... اول باید به همایون بهزادی اشاره میکردی ... چون همایون بزرگ همه ی ماست و سپس رو کرد به دیوار دفترش و با دست اشاره کرد به یک قاب عکس و گفت : ببین  اونجاست ... اون  عکسشه . همیشه پیش ماست   ...

آن روز   برایمان  از آغاز گفتی , از شاهین دکتر اکرامی تا پیکان خیامی که عقیده داشتی میشد رئالی باشد برای آسیا و سرانجام سرخترین و محبوبترین تیم دوران  " پرسپولیس عبده " ... حالا چه کسی میتواند برایمان مثل تو , وقایع روزگار را  باز گوید  " منصفاته " نیکمرد آگاه ...

 

جعفر کاشانی * تصویر زنده یاد همایون بهزادی عزیز  بر دیواره دفتر استاد  .........                  باشگاه شاهین - تابستان ۱۳۹۷

عکاس : استاد علی کاوه عزیز 

========================

 

 و حالا این فوتبال , سخت دلتنگ شماست . دلتنگ نسل اسطوره هایش , نسل قهرمانان آسیا ... نسل اولین های  بی تکرار ... براستی که دیگر چه کسی برایمان جعفر خان کاشانی خواهد شد ؟؟؟؟؟؟؟ ..... فاصله ها بسیار  است .

 

 

=====

نویسنده : فرزاد 

    

توماژوفسکی

ژان توماژوفسکی

* ژان توماژوفسکی , دروازه بان افسانه ای لهستان ............    انتخابی جام جهانی ۱۹۷۴ - استادیوم ویمبلی , پاییز ۱۳۵۲

==========================

 

 

 

 ویمبلی ۳ آبان ۱۳۵۲

 روزی که یک " شیر "  از دروازه لهستان حراست میکرد ... !! 

 

 عصر روز سوم آبان ۱۳۵۲ , یک روز غم انگیز  برای فوتبال انگلیس بود . چرا که استادیوم مشهور ویمبلی به قربانگاهی بزرگ برای تیم قهرمان جهان تبدیل شد . آن روز حریف آنها , نسل طلایی فوتبال لهستان بود که در راه صعود به جام جهانی ۱۹۷۴ , بصورت غیر منتظره ای , سد راه انان شد . لهستانی ها تحت هدایت یک مربی خلاق بنام ( کازومیر گورسکی Kazimierz Gorski )  با دو گل در مسابقه رفت  بر حریف سرشناس غلبه کردند پس در مسابقه ی برگشت , تنها یک راه  پیشروی شاگردان سر ( آلف رمزی Alfred Ramsey ) بود , پیروزی مقابل لهستان ...

 بنابر این  انگلستان از همان ابتدا دروازه لهستان را بتوپ بست ....  از چپ و راست ... ۳۶ شوت و ۲۶ کرنر ... که براستی یک امار خیره کننده در بالاترین سطح فوتبال اروپا و جهان است   اما , آن روز یک شیر از دروازه ی لهستان حراست میکرد . دروازه بان بزرگ تاریخ فوتبال ( ژان توماژوفسکی Jan Tomaszewski ) او معجزه وار بارها و بارها سد راه مهاجمان میزبان شد تا سر انجام لهستان راهی مونیخ گردد و برای نخستین بار از جام جهانی ۱۹۵۰ به این سو , که انگلیس در رقابتها حاضر شده بود از حضور در مرحله ی نهایی جام جهانی باز ماند .

 آن روز توماژوفسکی ۱۷ بار با ضربه مشت , توپ های ارسالی از دو سوی زمین را از محوطه جریمه لهستان دور کرد و همچنین سه مواجهه ی تک به تک را ... ولی شاید اوج هنرش را می بایست در دایبهای بلند و تماشایی اش جستجو کرد  چرا که او چهار بار به این صورت مانع از عبور توپ از حط دروازه لهستان شد . آن روز توماژوفسکی تنها یکبار از روی نقطه پنالتی مغلوب شد  گلی که ان نیز  در دقیقه ۵۷ توسط مهاجم لهستان ( روبرت گادوشا Robert Gadocha ) پاسخ داده شد تا در پایان ۹۰ دقیقه , نتیجه تساوی یک بر یک باشد .          

 سر آلف رمزی بزرگ در پایان این مسابقه و در شرایطی که از چهره اش نمایان بود که بشدت افسرده و غمگین است  , چنین  گفت : ضربه بزرگ که نه ... بلکه ضربه هولناکی بود  تیم ما در زمین مسابقه  بسیار خوب عمل کرد . اما در مقابل دروازه بخت یارمان نبود و مهمتر انکه  در تیم لهستان یک دروازه بان بزرگ حضور داشت که تسلیم ناپذیر بود . من هنوز محو آن ضربه ی اواخر مسابقه ی آلن کلارک هستم که او بصورت معجزه آسایی دفع کرد  بعقیده من آن واکنش  در دنیا بی نظیر بود .  هنوز نمیدانم که او چطور ان را انجام داد و هرگز بیادندارم که دروازه بان یک تیم مهمان در ویمبلی  چنین درخششی از خود نشان داده باشد .

 

ژان توماژوفسکی

 * واکنش  معجزه آسای ژان توماژوفسکی برابر ضربه ی مهاجم انگلستان  آلن کلارک ( سوم از چپ ) ...    ویمبلی , پاییز ۱۳۵۲

===========================      

 

 

 

=============================

ژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewskiژان توماژوفسکی Jan Tomaszewski