A+ R A-

تبلیغات

رجیران

مطالب

رضا عادلخانی

رضا عادلخانی

* رضا عادلخانی و زنده یاد فرهاد صیاد مصلح .................    امجدیه - آبان ۱۳۵۲

=======================

 

 دو ستاره ی درخشان جام تخت جمشید در نمایی بیادماندنی   ...... گوش چپ گلزن و توانای باشگاه تاج در رقابت با مدافع راست سختکوش ملوان بندرانزلی در رقابتی شانه به شانه از رویدادی که اگر چه  با تساوی بدون گل پایان یافت اما حاضران در ورزشگاه , شاهد یک مسابقه ی پر هیجان بودند که هر لحظه دروازه ای طرفین تهدید میشد . 

 در  این مسابقه ,  رضا غادلخانی عزیز بار دیگر  از بهترین چهره های تاج بود و در چند مرحله تا مرز فرو ریختن دروازه ی ملوان پیش رفت ... از سوی دیگر زنده یاد صیاد مطلح نیز یکی دو بار مانع از نتیجه گیری مهاجمان ابیپوش شد . بویژه دقیقه نهم که بنقل از هفته نامه دنیای ورزش , او توپ  درون محوطه ۵/۵ متر را , از پیش پای عادلخانی دور میکند . 

 

=======================

* تصویر مرتبط  با مورخه جمعه ۲۵ آبان ۱۳۵۲ , دور برگشت جام اول تخت جمشید ,  هفته پانزدهم می باشد . یاد و خاطره ای زنده یاد فرهاد صیاد مصلح عزیز را گرامی میداریم .     

 

    

جام کوروش بزرگ ۱۳۵۰

جام کوروش کبیر

* شایسته فرزندان ایران , تورنمنت بین المللی کوروش بزرگ ..........       امجدیه - تیر ۱۳۵۰

==========================

 

 تابستان ۱۳۵۰ فوتبال ایران , میزبان یک تورنمنت بین المللی شد و از انجا که هنوز  ورزشگاه یکصد هزار نفری تهران , آماده بهره برداری نشده بود , برای اخرین بار ورزشگاه امجدیه میزبان مراسم افتتاحیه و اختتامیه ی یک رویداد بین المللی شد .  در این رقابتها , نماینده ی میزبان  تحت عنوان تیم منتخب تهران در مسابقات حاضر شد که در واقع همان تیم ملی ایران بود که چند ماه بعد در رقابتهای انتخابی المپیک مونیخ موفق عمل کرد .

 هدایت تیم تهران بر عهده ی استاد فقید پرویز دهداری بود که زنده یاد محمد رنجبر و محمد بیاتی  او را  یاری می دادند . تورنمنت جام کوروش  با حضور هشت تیم برگزار شد و تیم ایران تا رسیدن به فینال , پنج بار به میدان رفت که نتیجه هر  ۵ مسابقه بسود ایران بود . 

 

 

==============================

   تصویر مرتبط است با مورخه ۴ تیر ماه ۱۳۵۰ و مراسم افتتاحیه جام کوروش که تیم منتخب تهران از روبروی جایگاه  عبور میکند . بترتیب از چپ  ابتدا کاپیتان  عرب ( پرچم دار ) و سپس  محمد رنجبر ( مربی )  که حلقه ای گل نیز بر گردن اوست  و سپس ناصر حجازی که چهره اش توسط محمد رنجبر کاور شده و پس از انها غلامحسین مظلومی , بهرام مودت , کارو حقوردیان , همایون بهزادی , علی جباری , فریدون معینی , صفر ایرانپاک , اصغر شرفی ,  جعفر کاشانی , ابراهیم آشتیانی ...... 

 

Iran International Football Tournament - The Great Cyrus Cup ..  Tehran - June 25, 1971

Parade of the Iranian team - Opening at Tehran Amjadiyeh Stadium

  

امیر قلعه نوعی

امیر قلعه نوعی

* امیر قلعه نوعی در تقابل با سعید مراغه چیان .....        باشگاه های تهران - مرداد ۱۳۶۴

====================

 

 امیر خان قلعه نوعی عزیز و پا بتوپ های مثالزدنی او .... هفته پنجم جام باشگاه های تهران , سپید پوشان شاهین یک برد شیرین ۳ بر ۱ را مقابل آبی های محبوب  تجربه میکنند . گل سوم شاهین اما اوج هنر فردی امیر خان بود . هافبک خوش استایل و تکنیکی فوتبال ما ,  با حرکتی تماشایی " یک پا دو پا " که برگرفته از فوتبال کوچه و خیابان یا همان "  گل گوچک " بود , زمینه ی ثبت گل سوم تیمش را فراهم نمود . حرکت او چنان هنرمندانه بود که مورد تحسین تمامی حاضران در ورزشگاه از جمله هواداران   سرخ و آبی قرار گرفت . 

  این مسابقه مورخه ۱۵ مرداد ۱۳۶۴ در ورزشگاه ازادی و در چهار چوب هفته پنجم رقابتهای گروه یک جام باشگاه های تهران  برگزار شد  و در تصویر کاپیتان استقلال سعید مراغه چیان قصد دارد که سد راه پیشروی امیر قلعه نوعی باشد . 

 

========================

Esteghlal F.C VS Shahin F.C ....    Football League in Tehran - August 6, 1985

 

 

 

 

امجدیه سرخ سرخ ....

امجدیه و پرسپولیس

* پرسپولیس و آرارات ...................           جام تخت جمشید - امجدیه شهریور ۱۳۵۴

========================

 

 خیمه سنگین  سرخپوشان بروی دروازه ی آرارات ....... خط حمله شاداب پرسپولیس متشکل از زنده یاد صفر ایرانپاک , اسماعیل حاج رحیمی پور و جهانگیر فتاحی ( ۱۵ )  قصد دارند تا از سد  مدافعان سختکوش آرارات ( وازگن آوانسیان - هامبورسوم دارابیدیان ) عبور نمایند . ضربه سنگین فتاحی که در بهترین دوران فوتبال اش نیز قرار داشت  بسمت دروازه ارارات در حرکت است  .... سرخپوشان اما سرانجام , با تک گل نیمه دوم  محمد دستجردی که از دقیقه ۵۴  جایگزین صفر ایرانپاک شده بود , برنده ی این رویداد سخت  و نفسگیر شدند .

  نکته جالب و قابل تعمق  , سکو های امجدیه است که توسط علاقمندان پرسپولیس  به رنگ یک پارچه سرخ در آمده  و در بخش فوقانی جایگاه ها نیز ,  بنرهایی منقش به تصویر بازیکنان پرسپولیس نصب شده که زیبایی  تصویر را دو چندان میکند . ورزشگاهی بس خاطره انگیز که پس از واگذاری ورزشگاه اپادانا , بنوعی  استادیوم خانگی سرخپوشان  در دهه پنجاه شمسی بشمار می آمد  ........ موقعیت ورزشگاه امجدیه , که  در مرکز شهر واقع شده بود , سبب ان بود که علاقمندان فوتبال , بیشتر تمایل داشته باشند که مسابقات فوتبال را در انجا نظاره گر باشند . بر این پایه از رویدادهای برگزار شده در امجدیه بیش از سایر ورزشگاه های شهر تهران ( آزادی و تختی )  استقبال میشد . 

 

========================

* مسابقه پرسپولیس و آرارات , مورخه ۲۱ شهریور ۱۳۵۴ و در چهار چوب  هفته ی هفدهم از سومین دوره جام تخت جمشید برگزار شد .

 

 

 

 

================================

 Persepolis FC and Ararat FC .... Iranian Football League ( Takht Jamshid Cup ) - Amjadiyeh Stadium . Friday, September 12, 1975

An attack from the Persepolis team

   

مت بازبی

مت بازبی* سر " مت بازبی " ناجی بزرگ یونایتد  ...........        اولدترافورد - اردیبهشت ۱۳۴۷

========================

 

 موجودیت منچستر یونایتد و آنچه که آنها را با تار و پود دوستداران فوتبال پیوند داده , تنها از آن رو نیست که آنها بارها و بارها فاتح لیگ قهرمانان و لیگ برتر , جام حذفی ....  بوده اند و از این رو  کلکسیون افتخاراتشان مملو از جامهای زرین است  بلکه , فلسفه ای فرای آن  وجود دارد که انها را باشگاهی  افسانه ای و شاید دست نیافتنی میسازد .. افسانه ای  که بی تردید عالیجناب مت بازبی  فرد نخست آن است . 

 یونایتد ها طی یک قرن اخیر  , بارها با حوادث و دگرگونی های بزرگ و متعدد روبرو شدند  اما هر بار , بنوعی بسلامت از ان عبور کردند و  این است که انها را فراتر از رقبایشان , باشگاهی با ارزشهای والا و معنوی میسازد آنگونه که در قلب میلیونها هوادار  جای میگیرند . 

 در پایان جنگ جهانی دوم از منچستر یونایتد جز نامی پر افتخار و خاطراتی که از سال ۱۹۰۸ به بعد آغاز شده بود , چیزی بر جای نمانده بود . چرا که شعله های آن جنگ خانمان برانداز , مقر حکومت این باشگاه " ورزشگاه اولدترافورد " را , با خاک یکسان کرده بود و انگاه که خرمن  آتش  دود و باروت فرو نشست , بار دیگر همه چیز می بایست از صفر آغاز می شد .

 همان روزها , یک چهره ی استثنایی در تاریخ باشگاه ظهور میکند . ملیپوش سابق اسکاتلند که پیش از آن , سیزده سال برای دو باشگاه منچستر سیتی و لیورپول توپ زده  ... . او جوانهای دوستدار اولدترافورد را دعوت کرد تا دست به دست یکدیگر نهند و بر خرابه هایش , قصری با شکوه  بنا نمایند که نمایانگر افتخارات دیرین باشد . این جوانها , که انها را بعد ها " بچه های بازبی - Busby Babes " نامیدند با تلاش و تعصبی وصف ناپذیر , بار دگر یونایتد را به قله ای رفیع فوتبال جزیره رساندند . 

  سخت کوشی و عشق به تجدید افتخار توانست , بار دیگر همه چیز را تجدید کند و اینگونه شد که درام نخستین پایان پذیرفت و یونایتد ها برای سه سال در فصلهای ۵۲ - ۵۱ , ۵۶ - ۵۵ , ۵۷ - ۵۶  حکومت شان را بر فوتبال جزیره جشن گرفتند و از همان روزها بود که مت باسبی را ناجی بزرگ اولترافورد نامیدند . 

 

 این شکوه و عظمت اما , بسرعت از دروازه های فوتبال انگلستان عبور کرد و در سطح رقابتهای بین المللی نیز  پدیدار شد . بچه های بازبی با شادکامی و غرور تازه رنگ گرفته در دومین دوره مسابقات جام باشگاه های اروپا , بمرحله نیمه نهایی راه یافتند . اما بیش از این نتوانستند پیشروی کنند چرا که حریفشان , یک رئال مادرید افسانه ای بود که ان روزها قویترین تیم باشگاهی عالم بود ....

 اما بیکباره طوفانی بس سهمگین , سد راه انها شد .... فاجعه روز ۷ فوریه ۱۹۵۸ رخ داد و یونایتد ها پس از مسابقه برابر ستاره سرخ بلگراد , شادمان از پیروزی در خانه حریف بار دیگر ورودشان را به  نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا جشن گرفتند ولی دریغ که فرودگاه مونیخ منزلگاه خونین  بود و منچستر بار دیگر با چشمانی اشکبار بر گور آرزوهای پایمال شده اش گریست و زانو زد . 

 حادثه  روی باند فرودگاه رخ داد و منجر شد که تعدادی از بهترین  بچه های بازبی , هستی را ترک گویند  و چنین شد که مجدد اندوهی بزرگ , بند بند اولدترافورد را فرا گرفت ....  از این حادثه ی دلخراش اما سه تن جان سالم بدر بردند که خوشبختانه یکی از انها بازبی بزرگ بود .

 

   بازبی و اولدترافورد اما , خم نشدند تا از درام دوم نیز به سلامت عبور کنند....  دلگرمی و حمایت دوستدارانشان , سبب شد تا آنها نسلی نو را پدید آورند که به همان سختکوشی و شایستگی پیشینیان باشند . و سرانجام اولدترافورد با گذشت ۵ سال , جانی دوباره یافت . یونایتد ها با شایستگی پس از پیروزی بر کاونتری , چلسی ,  ساوت همپتون ... به فینال FA کاپ صعود کردند ...   

  

مت بازبی *  مت بازبی شاد و پر غرور  ....  فینال FA کاپ (۱۹۶۳) منچستر یونایتد و لستر سیتی  - ویمبلی ۴ خرداد ۱۳۴۲

================================

 

  فتح FA کاپ با نتیجه ۳ بر ۱  , تنها اغاز راه افتخار یونایتد بود...  چرا که آنها با فتح جام باشگاههای جزیره در فصلهای ۶۵ - ۱۹۶۴ و ۶۷ - ۱۹۶۶  برای یک روز بزرگ آماده شدند . افتخاری که تا ان روز هیچ باشگاه انگلیسی  کسب نکرده بود . بنابر این نسل طلایی اولدترافورد شکل گرفت و هدف ,  فتح جام باشگاه های اروپا ترسیم شد ...

  خرداد ماه ۱۳۴۷ , ورزشگاه ویمبلی پس جام جهانی ۶۶ ,  میزبان یک فینال بزرگ دیگر بود که در یکسوی اش یونایتدها بودند و در سوی دیگر آن  بنفیکا ... آن روز بازبی و شاگردانش با نتیجه عجیب و دور از انتظار ۴ بر ۱,  حریف صاحب نام را خرد کردند و شادمانه , سرود فتح و پیروزی را در فضای  اسمان ویمبلی , طنین انداز نمودند . آنچه که بازبی و شاگردانش انجام دادند و انچه که حوادث و روزگار مقابل او و اولترافورد علم کرد سبب شد تا فتح انها سیمایی جاودانه و افسانه ای یابد همانی که  رمز جاودانگی بزرگانی چون اوست . بازبی اما سرانجام در ۸۴ سالگی بدرود حیات گفت اما  یادگارهایش تا همیشه با ماست . دو سال پس از درگذشت بازبی و بپاس قدردانی از او , تندیسی برنزی به فرم ایستاده از او ساخته شد و در قسمت بیرونی جایگاه شرقی نصب گردید  تا  مثل همیشه با سیمایی گشوده , بروی همگان لبخند بزند .

  

مت بازبی

 * تندیس برنزی و زیبای سر مت بازبی  نمای بیرونی جایگاه شرقی اولدترافورد که در سال ۱۳۷۵ نصب گردید .

===============================