* پرواز زیبای محمود خوردبین  در تقابل با مدافع دارایی مارکار نرسسیان ….       امجدیه – خرداد ۱۳۵۸

=============================

روزی که  ایرانپاک به داد مقدس زاده رسید … !! 

 برای مدتها پس از انقلاب اسلامی , فضای رقابتهای فوتبال باشگاهی تهران , ملتهب بود …. یک اشتباه از سوی داور و یا مسئولان برگزار کننده , میتوانست به بروز یک فاجعه از جمله هجوم تماشاگران  و یا نا تمام ماندن مسابقه و  …  بیانجامد . موردی که در ان سالها , چند باری تکرار شد  ….  مسابقه فوتبال میان پرسپولیس و دارایی در چهار چوب رقابتهای دوستانه باشگاهی جام شهید مهدی اسپندی که در بهار و تابستان ۱۳۵۸ برگزار شد  نیز , یکی از همین موارد بود که خوشبختانه ختم بخیر شد … مسابقه ی که قضاوت آن بر عهده ی داور سرشناس ورزش ایران استاد عباس مقدس زاده بود که محمود خوشخوان و مهدی ابراهیم زاده , نیز  او را در امر قضاوت یاری میکردند .

  امجدیه – پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۵۸ , تیمهای  پرسپولیس و دارایی در شرایطی که اغلب بازیکنانشان از معضل نا آمادگی در رنج بودند , در حضور بیش از ۲۰ هزار تماشاگر پر شور , مقابل  یکدیگر صف آرایی کردند . در ترکیب سرخپوشان  پروین , دکتر زادمهر و علیرضا حیدری به همان دلیل که ذکر شد (  نا آمادگی ) غایب بودند و دکتر دادکان نیز  در سوگ پدر عزادار … 

 در جمع بازیکنان دارایی نیز بجز دو سه تن (  حمید علیدوستی ,  حسین حسینی , محمد محبی  …. )  اغلب از امادگی بدور بودند … این مسابقه تا دقیقه ۳۵ , در شرایطی تقریبا برابر در  جریان بود که یک توپ از سمت چپ ,  روی دروازه دارایی ارسال شد . دروازه بان  حسین راغفر و از پرسپولیس  حمید درخشان همزمان  به هوا بلند شدند اما هیچیک موفق نبودند و توپ ,   پشت سرشان به دستان  مدافع دارایی ” ماشالله زاده ” برخورد کرد . در همین موقع بود که بیکباره فریاد پنالتی , پنالتی , فضای امجدیه را پر نمود . گروهی از تماشاگران , بویژه بخش مقابل جایگاه که احساسی تر بودند  قصد ورود به  زمین را داشتند که تعدادی از بازیکنان پرسپولیس , بهمراه چند تن از ماموران انتظامی  به سمت انها رفته و با صحبت و گفتگو  مانع از ورودشان شدند .   

  با توجه به سبقه ی داوری مقدس زاده برای پرسپولیس , در نگرفتن پنالتی , شرایط بگونه ای بود که از آن پس احتمال هر حادثه ی می رفت . دو روز بعد , هفته نامه کیهان ورزشی در این رابطه نوشت :

  بازهم مقدس زاده و باز پرسپولیس و باز سناریو تکراری پنالتی … واقعیت این است که مقدس زاده برای توجیه این مسئله , حرف درست و حسابی تحویل نداد .. و باز واقعیت تردید ناپذیر آنکه توپ به دست ماشالله زاده خورد و ظاهرا  یکی از کمک داورها ( محمود خوشخوان ) نیز برخورد توپ به دست ماشالله زاده را دیده بود .   

 گروهی از تماشاگران که بشدت از این موضوع دلگیر بودند پا را  فراتر نهاده و منصور امیر آصفی را که آن روزها مسئول برگزاری مسابقات بود , مقصر  پنالتی از دست رفته  میدانستند … شرایط ویژه ای پدید امده بود و فصای سکوها بسیار بسیار ملتهب …. چنانکه که هر لحظه , همگان نگران هجوم هزاران تماشاگر بودند . هنگامی که سوت پایان نیمه نخست به نشانه ی  تساوی صفر بر صفر  نواخته شد , تماشاگران روبروی جایگاه , مجدد  قصد ورود به داخل زمین را داشتند  … که زنده یاد محراب شاهرخی و سروان آزیداهاک ( مسئول انتظامات امجدیه )  به همراه یکی دو تن از  قدیمی های پرسپولیس از جمله اصغر ادیبی , به سمت هواداران دو آتیشه پرسپولیس رفتند و از انها خواستند که خویشتن دار باشند و اجازه دهند تا  بازی روال طبیعی اش را طی کند .

 زنده یاد محراب همان روز به کیهان ورزشی گفت :  در بین دو نیمه بسوی تماشاگران روبروی جایگاه رفتم  و به آن ها گفتم  قبول دارم  داوری در نیمه اول  بویژه در مورد پنالتی ماشاالله زاده ,  ناعادلانه بود  اما اجازه دهید جریان بازی ادامه پیدا کند ,  محراب سپس ادامه داد : حق با تماشاگر است . تماشاگر میخواهد همه چیز عادلانه تمام شود هم برای دو تیم و هم برای داور 

  نیمه دوم آغاز شد … پرسپولیس مداوم حمله میکرد اما , نتیجه نمیگرفت … و همگان در آن  اندیشه که اگر پرسپولیس  پیروز از زمین خارج نشود . ممکن است رای داور در رابطه با نگرفتن پنالتی نیمه نخست , بسیار سنگین تمام شود .ان روز بهمن بهلولی داور مطرح دهه ۶۰ شمسی  نیز در امجدیه حاضر بود . او  برابر پرسش کیهان ورزشی در مورد صحنه ی پنالتی , از دادن پاسخ صریح خود داری کرد و اعلام نمود که ان صحنه را ندیده است  ….

 مقدس زاده همان داوری بود که چهار سال قبل نیز در رقابتهای جام تخت جمشید مقابل سپاهان , صفر ایرانپاک را بجرم اهانت به داور ( که بسیار بعید بنظر می آمد ) اخراج کرده بود . رای او  محرومیتی چند جلسه ای  برای مهاجم صمیمی پرسپولیس در پی داشت  که تا ان روز آقای گل جام تخت جمشید بود . آن محرومیت و پذیرش ان حکم , چنان بر گلزن احساسی پرسپولیس  گران امد که , دیگر  پس از ان نتوانست از نظر روحی  به شرایط قبل بازگردد .

صفر ایرانپاک

* داور عباس مقدس زاده , ایرانپاک را به جرم اهانت به داوری اخراج میکند … پرسپولیس و سپاهان – امجدیه . خرداد ۱۳۵۴ 

==================================

 حالا تماشاگر قصد دارد به زمین  مسابقه هجوم بیاورد و داور را  بابت  حق تضعیع شده تیم اش ,  تنبیه کند .  و سرانجام , همان ایرانپاک , به داد مقدس زاده میرسد و فضای بسیار ملتهب آن روز امجدیه را , آرام میکند  .

 ابتدا هافبک توانای سرخپوشان حمید درخشان که از خوبهای ان روز زمین بود , توپی را   ” هوشیارانه ”  به زمین دارایی و پشت سر مدافعان ارسال نمود   بگونه ای که در چند قدمی خارج از محوطه جریمه ,  ما بین  ایرانپاک و حسین راغفر , قرار گرفت . هر دو قصد داشتند که قبل از دیگری به توپ رسیده و ابتکار عمل را در اختیار  بگیرند  … . دروازه بان سعی داشت با پا , توپ را از مقابل پای مهاجم دفع کند که در این امر ناموفق بود و ایرانپاک از تعلل اش بهره برد و توپ را به زاویه راست دروازه دارایی فرستاد .  این گل  فضای امجدیه را تغییر داد تا خیال همگان آسوده گردد  .

 آن روز مسابقه دارایی و پرسپولیس ,  سرانجام با همین تک گل کاپیتان صفر پایان یافت ….  هفته نامه ی کیهان ورزشی در شرح وقایع پایانی  اشاره میکند : سروان آزیداهاک ( مسئول انتظامات امجدیه ) که همچنان نگران به سمت و سوی سکوها  مینگریست  گفت :

 مسابقه ی بسیار حساسی بود بویژه از سمت پرسپولیسی ها چون انها پیروزی تیمشان را میخواستند و بس … و پرسپولیس نیز بابت احساسات خود بازی کرد بنظر من در چنین شرایطی که داور اشتباه میکند نبایست تماشاگران به داخل زمین بیایند و نظم مسابقه را برهم بزند بلکه تماشاگران خودشان باید اداره کننده مسابقه باشند . 

 محمد صالحی داور سرشناس فوتبال ایران نیز در پایان مسابقه گفت : اگر می خواهیم فوتبال خوبی داشته باشیم باید داوران ,  تماشاگران , مسئولان و … همه و همه دست به دست هم بدهیم تا فوتبالمان پیشرفت سابق را دنبال کند . اگر تماشاگران برابر اشتباه داور گذشت کنند , هرگز جنجال برپا نمیشود و داور ها هم کمتر اشتباه میکنند .  

 اما شاید زیباترین بخش پایانی مسابقه پرسپولیس و دارایی , آنجا بود که زنده یاد محراب شاهرخی به سمت تماشاگران هوادار تاج ( استقلال ) رفت و برای دقایقی با انها صحبت کرد . کیهان ورزشی در این رابطه مینویسد :  سخنان محراب در پایان مسابقه  با استقبال تماشاگران هوادار استقلال مواجه شد بگونه ای که بیکباره  شعار محراب دوستت داریم … محراب دوستت داریم … از سوی تماشاگران استقلال بلند شد … و این حسن ختامی زیبا برای یک روز فراموش شده اما پر ماجرای فوتبال باشگاهی تهران بود .