….. سرانجام به آنچه که سالها آرزویم بود رسیده بودم … فینال باشگاههای اروپا …  حاصل اما در پایان وقت قانونی , یک بر یک مساوی بود و بچه هایم خسته و از رمق افتاده روی چمن ویمبلی ولو شدند . چند دقیقه ی دیگر نبرد جریان میگرفت . از فرصت سود بردم و ابتدا , بر اعصاب خویش تسلط یافتم . در مسیر اشکهایم را پاک کردم و هنگامیکه به میان آنان رسیدم با هر زحمتی بود لبخند زدم و گفتم :

 هیچ چیز تغییر نکرده  ما هنوز در آغاز مسابقه هستیم پس تمام آن نصایحی را که پیش از مسابقه گفته بودم در این لحظه نیز به قوت خود باقی است . همان یارگیری ها , همان جایگیری ها و بخصوص همان تسلط بر میانه میدان . تنها چیزی که در این لحظه تفاوت کرده است قدرت بدنی ماست که آن هم از لحاظ کلی بی تاثیر است چرا که حریف نیز صاحب شرایطی همانند ما است . اما شاید رقیبمان به این مسئله توجه نکند پس شما متوجه این موضوع باشید و بدانید که برای استفاده از آن و رسیدن به پیروزی تنها باید بر میانه میدان مسلط شوید چرا که این تسلط , راه را بر ضعف بدنی می بندد و در مقابل حریف را که خسته است , بیشتر به دویدن وا میدارد و بیشتر خسته می سازد پس دقت کنید و با تمام وجود بکوشید تا این میانه میدان لعنتی را تصاحب کنید .

 بازی آغاز شد با وجود آنکه وقت کوتاه بود بازیکنان من با دقت تمام و مو به مو نصایح مرا بکار بستند و از همان ابتدا تمام تلاش و دقت خود را صرف تسلط بر میانه میدان کردند . هنگامی که بسوی میدان رفتند تا بازی در وقت اضافه جریان یابد بشدت نگران بودم که مبادا رقص غول یا پرواز فرشته بار دیگر تمام امیدهای ما را نابود سازد …

 اما حادثه بسیار زودتر از آنچه که تصور میرفت روی داد . چه فقط دو دقیقه از وقت اضافی گذشته بود که دروازه بان ما ( الکس استپنی ) توپرا بلند برای برایان کید فرستاد . این توپ بیش از نیمی از زمین را پیمود تا بالای سر برایان رسید و او با مهارت کامل به هوا جهید آن را با سر برای جرج بست فرستاد و من هنوز در نهایت وضوح و روشنی میتوانم ببینم جورج را که با چه مهارتی از میان حریفان میگذرد و حتی دروازه بان سخت کوش و پرتوان پرتغالی را پشت سر می نهد و توپ را در نهایت ارامش و طمانینه درون دروازه بنفیکا جای میدهد ….. اینها درست زمانی اتفاق افتاد که من تازه روی نیمکت نشسته بودم . هر انچه که من بخواهم ان را یک اتفاق خوب یا حادثه قلمداد کنم , باز هم نمیتوانم از عظمت خیره کننده جرجی  در آن لحظه ی حساس و سرنوشت ساز به آسانی عبور کنم . او با این حرکت زیبا  جام را برایمان به ارمغان اورد چرا که پس از ان وضعیت  بیکباره تغییر کرد و ما دوبار دیگر  دروازه بنفیکا را گشودیم . او جرجی بزرگ می باشد و من همواره افتخار میکنم که روزی شاگردم بوده است .     

                            نوشته سر مت بوسبی ( سرمربی تاریخساز منچستر یونایتد ) ژانویه ۱۹۷۴