* کاپیتان محمد رضا شکور زاده عزیز … ورزشگاه آزادی – زمستان ۱۳۶۸
========================
گاهی اوقات تنها می شود افسوس خورد …. گاهی ستاره ها در بدترین دوران فوتبالی سرزمین مان طلوع میکنند و هرگز بخت با آنان یاری نمیکند تا به آنچه که حقیقتا ” استحقاقش ” را دارند , دست یابند .
در آخرین سالهای دهه ی ۵۰ شمسی , فوتبال ایران در پست دفاع راست , صاحب یک بازیکن جوان و شایسته شد که سیمایی چون ستارگان فوتبال آمریکای لاتین ( آرژانتین و اروگوئه ) داشت و بسیار چست و چابک میتوانست بهترین مهاجمان فوتبال مان را ناکام سازد . یک دفاع راست , که هر گاه اراده میکرد , تا قلب دفاع حریفان نیز پیش می رفت . نام او محمدرضا شکورزاده بود … بازیکنی بسیار با کیفیت که عضو هر باشگاهی شد , آن تیم سیمای یک مدعی بخود گرفت .
شکور زاده ابتدا با باشگاه سازنده ی راه آهن و تحت تعالیم استاد ناصر ابراهیمی به فوتبال ایران معرفی شد و در همان فصل نخست ( ۱۳۵۹ ) در مسابقات جام حذفی ( ۲۲ بهمن ) بویژه مقابل استقلال و پرسپولیس درخششی کم نظیر داشت . در فصل ۱۳۶۰ باشگاه های تهران که تیم راه آهن بسختی شکست میخورد , عضوی از آن خط دفاع نفوذ ناپذیر بود ( راه آهن برای ۱۱ هفته , تنها تیم بدون شکست جدول رده بندی بود ) در آن فصل آنها پس از سالها در رتبه ی چهارم قرار گرفت و شکورزاده نیز به اردوی تیم ملی فراخوانده شد .

* محمدرضا شکورزاده در تقابل با ناصر محمدخانی ……… پرسپولیس و راه آهن – امجدیه . دی ۱۳۶۱ – جدال شکورزاده و محمدخانی , نقطه ای اوج رقابت پرسپولیس و راه آهن بود . دیگر عزیز حاضر در تصویر کریم شاهرودی می باشد .
============================
سپس در فصل ۱۳۶۲ به بانک ملی , دیگر باشگاه سازنده ی فوتبال ایران , پیوست تا از این پس شاگرد آقا نائب روئین دل باشد . در آن سال فوتبال ایران شاهد یکی از بهترین تیمهای تاریخ باشگاه بانک ملی بود که برای اولین بار تا سطح یک مدعی کسب عنوان , جلوه کرد . شکور زاده سپس به شاهین پیوست تا شاهد اخرین شاهین بلند پرواز تاریخ فوتبالمان طی سالهای ۶۵ تا ۱۳۶۴ باشیم . ستاره ای که گویی به هر کجا پای میگذاشت با خود شایستگی می برد و سرانجام با پیوستن به باشگاه محبوب استقلال , رزومه ای فوتبالی اش را پر بار تر از قبل نمود ……
محمدرضا شکور زاده عزیز , برای سه فصل متوالی , دفاع راست پر توان آبی ها بود و آنقدر شایسته که سرانجام بازویند کاپیتانی را نیز بر بازوهایش بست . در ان سالها استقلال در کورس رقابت برای کسب عنوان قهرمانی باشگاه های تهران و همچنین جام حذفی بود . اما یک مصدومیت نا بهنگام در فصل ۶۸ او را از اوج دور نمود …
ستاره ای کم نظیر که همانند هم دوره ای هایش در هنگامه ای طلوع کرد که فوتبال مان از ساختار صحیح و منسجم برخوردار نبود . شاید اگر او یک دهه زود تر و یا حتی دیر تر طلوع میکرد , امروز بیش از آنچه که اکنون از او یاد میشود , مینوشتیم . فرزندان خوب دهه ۶۰ شمسی که در ان شرایط ناگوار جنگی و آن زمینهای نا هموار ….. تنها دلخوشی جوانان ایران زمین بودند . بهترین ها را برای محمدرضا شکور زاده ی عزیز آرزومندیم .
