* کاپیتان محمد رضا شکور زاده عزیز …                     ورزشگاه آزادی – زمستان ۱۳۶۸

========================

 گاهی اوقات تنها می شود افسوس خورد ….  گاهی ستاره ها در بدترین دوران فوتبالی سرزمین مان  طلوع میکنند و هرگز بخت با آنان یاری نمیکند تا به آنچه که حقیقتا ” استحقاقش ” را دارند , دست یابند . 

 در آخرین سالهای دهه ی ۵۰ شمسی , فوتبال ایران در پست دفاع راست , صاحب یک بازیکن جوان و شایسته شد که سیمایی  چون ستارگان  فوتبال آمریکای لاتین ( آرژانتین و اروگوئه )  داشت و  بسیار چست و چابک  میتوانست بهترین مهاجمان فوتبال مان را ناکام سازد . یک دفاع راست , که هر گاه  اراده میکرد ,  تا قلب دفاع حریفان نیز پیش می رفت . نام او محمدرضا شکورزاده  بود … بازیکنی بسیار با کیفیت  که  عضو هر باشگاهی شد , آن تیم سیمای یک مدعی بخود گرفت . 

  شکور زاده ابتدا با باشگاه سازنده ی راه آهن و تحت تعالیم استاد ناصر ابراهیمی به فوتبال ایران معرفی شد و  در همان فصل نخست ( ۱۳۵۹ ) در مسابقات جام حذفی ( ۲۲ بهمن ) بویژه مقابل استقلال و پرسپولیس درخششی کم نظیر داشت . در  فصل ۱۳۶۰ باشگاه های تهران  که تیم راه آهن  بسختی شکست میخورد ,  عضوی از آن خط دفاع نفوذ ناپذیر بود ( راه آهن برای ۱۱ هفته , تنها تیم بدون شکست جدول رده بندی بود ) در آن فصل آنها پس از سالها  در رتبه ی چهارم قرار گرفت و شکورزاده نیز به اردوی تیم ملی فراخوانده شد .

محمدرضا شکورزاده

* محمدرضا شکورزاده در تقابل با ناصر محمدخانی ……… پرسپولیس و راه آهن – امجدیه . دی ۱۳۶۱ – جدال شکورزاده و محمدخانی , نقطه ای اوج رقابت  پرسپولیس و راه آهن بود . دیگر عزیز حاضر در تصویر  کریم شاهرودی می باشد .

============================

  سپس در فصل ۱۳۶۲ به  بانک ملی , دیگر باشگاه سازنده ی فوتبال ایران ,  پیوست تا از این پس شاگرد آقا نائب روئین دل باشد . در آن سال فوتبال ایران شاهد  یکی از بهترین تیمهای تاریخ باشگاه بانک ملی بود که برای اولین بار تا سطح یک مدعی کسب عنوان , جلوه کرد  .  شکور زاده سپس به شاهین پیوست تا شاهد اخرین شاهین بلند پرواز تاریخ فوتبالمان  طی سالهای ۶۵ تا ۱۳۶۴ باشیم . ستاره ای که گویی به هر کجا پای میگذاشت با خود شایستگی  می برد و سرانجام با پیوستن به باشگاه محبوب استقلال , رزومه ای فوتبالی اش را پر بار تر از قبل نمود …… 

 محمدرضا شکور زاده عزیز , برای سه فصل متوالی , دفاع راست پر توان آبی ها بود و آنقدر شایسته  که سرانجام بازویند کاپیتانی را نیز بر بازوهایش بست . در ان سالها استقلال در  کورس رقابت برای کسب عنوان قهرمانی باشگاه های تهران و همچنین جام حذفی بود . اما یک مصدومیت نا بهنگام در فصل ۶۸ او را  از اوج  دور نمود …

 ستاره ای کم نظیر که همانند هم دوره ای هایش  در هنگامه ای طلوع کرد که فوتبال مان از ساختار صحیح و منسجم برخوردار نبود . شاید اگر او یک دهه زود تر و یا حتی دیر تر طلوع میکرد , امروز بیش از آنچه که اکنون از او یاد میشود , مینوشتیم . فرزندان خوب دهه ۶۰ شمسی  که در ان شرایط ناگوار جنگی و آن زمینهای نا هموار  …..  تنها دلخوشی جوانان ایران زمین بودند . بهترین ها را برای  محمدرضا شکور زاده ی عزیز آرزومندیم .