* پرواز زیبای محمود خوردبین در تقابل با مدافع دارایی مارکار نرسسیان …. امجدیه – خرداد ۱۳۵۸
=============================
روزی که ایرانپاک به داد مقدس زاده رسید … !!
برای مدتها پس از انقلاب اسلامی , فضای رقابتهای فوتبال باشگاهی تهران , ملتهب بود …. یک اشتباه از سوی داور و یا مسئولان برگزار کننده , میتوانست به بروز یک فاجعه از جمله هجوم تماشاگران و یا نا تمام ماندن مسابقه و … بیانجامد . موردی که در ان سالها , چند باری تکرار شد …. مسابقه فوتبال میان پرسپولیس و دارایی در چهار چوب رقابتهای دوستانه باشگاهی جام شهید مهدی اسپندی که در بهار و تابستان ۱۳۵۸ برگزار شد نیز , یکی از همین موارد بود که خوشبختانه ختم بخیر شد … مسابقه ی که قضاوت آن بر عهده ی داور سرشناس ورزش ایران استاد عباس مقدس زاده بود که محمود خوشخوان و مهدی ابراهیم زاده , نیز او را در امر قضاوت یاری میکردند .
امجدیه – پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۵۸ , تیمهای پرسپولیس و دارایی در شرایطی که اغلب بازیکنانشان از معضل نا آمادگی در رنج بودند , در حضور بیش از ۲۰ هزار تماشاگر پر شور , مقابل یکدیگر صف آرایی کردند . در ترکیب سرخپوشان پروین , دکتر زادمهر و علیرضا حیدری به همان دلیل که ذکر شد ( نا آمادگی ) غایب بودند و دکتر دادکان نیز در سوگ پدر عزادار …
در جمع بازیکنان دارایی نیز بجز دو سه تن ( حمید علیدوستی , حسین حسینی , محمد محبی …. ) اغلب از امادگی بدور بودند … این مسابقه تا دقیقه ۳۵ , در شرایطی تقریبا برابر در جریان بود که یک توپ از سمت چپ , روی دروازه دارایی ارسال شد . دروازه بان حسین راغفر و از پرسپولیس حمید درخشان همزمان به هوا بلند شدند اما هیچیک موفق نبودند و توپ , پشت سرشان به دستان مدافع دارایی ” ماشالله زاده ” برخورد کرد . در همین موقع بود که بیکباره فریاد پنالتی , پنالتی , فضای امجدیه را پر نمود . گروهی از تماشاگران , بویژه بخش مقابل جایگاه که احساسی تر بودند قصد ورود به زمین را داشتند که تعدادی از بازیکنان پرسپولیس , بهمراه چند تن از ماموران انتظامی به سمت انها رفته و با صحبت و گفتگو مانع از ورودشان شدند .
با توجه به سبقه ی داوری مقدس زاده برای پرسپولیس , در نگرفتن پنالتی , شرایط بگونه ای بود که از آن پس احتمال هر حادثه ی می رفت . دو روز بعد , هفته نامه کیهان ورزشی در این رابطه نوشت :
بازهم مقدس زاده و باز پرسپولیس و باز سناریو تکراری پنالتی … واقعیت این است که مقدس زاده برای توجیه این مسئله , حرف درست و حسابی تحویل نداد .. و باز واقعیت تردید ناپذیر آنکه توپ به دست ماشالله زاده خورد و ظاهرا یکی از کمک داورها ( محمود خوشخوان ) نیز برخورد توپ به دست ماشالله زاده را دیده بود .
گروهی از تماشاگران که بشدت از این موضوع دلگیر بودند پا را فراتر نهاده و منصور امیر آصفی را که آن روزها مسئول برگزاری مسابقات بود , مقصر پنالتی از دست رفته میدانستند … شرایط ویژه ای پدید امده بود و فصای سکوها بسیار بسیار ملتهب …. چنانکه که هر لحظه , همگان نگران هجوم هزاران تماشاگر بودند . هنگامی که سوت پایان نیمه نخست به نشانه ی تساوی صفر بر صفر نواخته شد , تماشاگران روبروی جایگاه , مجدد قصد ورود به داخل زمین را داشتند … که زنده یاد محراب شاهرخی و سروان آزیداهاک ( مسئول انتظامات امجدیه ) به همراه یکی دو تن از قدیمی های پرسپولیس از جمله اصغر ادیبی , به سمت هواداران دو آتیشه پرسپولیس رفتند و از انها خواستند که خویشتن دار باشند و اجازه دهند تا بازی روال طبیعی اش را طی کند .
زنده یاد محراب همان روز به کیهان ورزشی گفت : در بین دو نیمه بسوی تماشاگران روبروی جایگاه رفتم و به آن ها گفتم قبول دارم داوری در نیمه اول بویژه در مورد پنالتی ماشاالله زاده , ناعادلانه بود اما اجازه دهید جریان بازی ادامه پیدا کند , محراب سپس ادامه داد : حق با تماشاگر است . تماشاگر میخواهد همه چیز عادلانه تمام شود هم برای دو تیم و هم برای داور
نیمه دوم آغاز شد … پرسپولیس مداوم حمله میکرد اما , نتیجه نمیگرفت … و همگان در آن اندیشه که اگر پرسپولیس پیروز از زمین خارج نشود . ممکن است رای داور در رابطه با نگرفتن پنالتی نیمه نخست , بسیار سنگین تمام شود .ان روز بهمن بهلولی داور مطرح دهه ۶۰ شمسی نیز در امجدیه حاضر بود . او برابر پرسش کیهان ورزشی در مورد صحنه ی پنالتی , از دادن پاسخ صریح خود داری کرد و اعلام نمود که ان صحنه را ندیده است ….
مقدس زاده همان داوری بود که چهار سال قبل نیز در رقابتهای جام تخت جمشید مقابل سپاهان , صفر ایرانپاک را بجرم اهانت به داور ( که بسیار بعید بنظر می آمد ) اخراج کرده بود . رای او محرومیتی چند جلسه ای برای مهاجم صمیمی پرسپولیس در پی داشت که تا ان روز آقای گل جام تخت جمشید بود . آن محرومیت و پذیرش ان حکم , چنان بر گلزن احساسی پرسپولیس گران امد که , دیگر پس از ان نتوانست از نظر روحی به شرایط قبل بازگردد .

* داور عباس مقدس زاده , ایرانپاک را به جرم اهانت به داوری اخراج میکند … پرسپولیس و سپاهان – امجدیه . خرداد ۱۳۵۴
==================================
حالا تماشاگر قصد دارد به زمین مسابقه هجوم بیاورد و داور را بابت حق تضعیع شده تیم اش , تنبیه کند . و سرانجام , همان ایرانپاک , به داد مقدس زاده میرسد و فضای بسیار ملتهب آن روز امجدیه را , آرام میکند .
ابتدا هافبک توانای سرخپوشان حمید درخشان که از خوبهای ان روز زمین بود , توپی را ” هوشیارانه ” به زمین دارایی و پشت سر مدافعان ارسال نمود بگونه ای که در چند قدمی خارج از محوطه جریمه , ما بین ایرانپاک و حسین راغفر , قرار گرفت . هر دو قصد داشتند که قبل از دیگری به توپ رسیده و ابتکار عمل را در اختیار بگیرند … . دروازه بان سعی داشت با پا , توپ را از مقابل پای مهاجم دفع کند که در این امر ناموفق بود و ایرانپاک از تعلل اش بهره برد و توپ را به زاویه راست دروازه دارایی فرستاد . این گل فضای امجدیه را تغییر داد تا خیال همگان آسوده گردد .
آن روز مسابقه دارایی و پرسپولیس , سرانجام با همین تک گل کاپیتان صفر پایان یافت …. هفته نامه ی کیهان ورزشی در شرح وقایع پایانی اشاره میکند : سروان آزیداهاک ( مسئول انتظامات امجدیه ) که همچنان نگران به سمت و سوی سکوها مینگریست گفت :
مسابقه ی بسیار حساسی بود بویژه از سمت پرسپولیسی ها چون انها پیروزی تیمشان را میخواستند و بس … و پرسپولیس نیز بابت احساسات خود بازی کرد بنظر من در چنین شرایطی که داور اشتباه میکند نبایست تماشاگران به داخل زمین بیایند و نظم مسابقه را برهم بزند بلکه تماشاگران خودشان باید اداره کننده مسابقه باشند .
محمد صالحی داور سرشناس فوتبال ایران نیز در پایان مسابقه گفت : اگر می خواهیم فوتبال خوبی داشته باشیم باید داوران , تماشاگران , مسئولان و … همه و همه دست به دست هم بدهیم تا فوتبالمان پیشرفت سابق را دنبال کند . اگر تماشاگران برابر اشتباه داور گذشت کنند , هرگز جنجال برپا نمیشود و داور ها هم کمتر اشتباه میکنند .
اما شاید زیباترین بخش پایانی مسابقه پرسپولیس و دارایی , آنجا بود که زنده یاد محراب شاهرخی به سمت تماشاگران هوادار تاج ( استقلال ) رفت و برای دقایقی با انها صحبت کرد . کیهان ورزشی در این رابطه مینویسد : سخنان محراب در پایان مسابقه با استقبال تماشاگران هوادار استقلال مواجه شد بگونه ای که بیکباره شعار محراب دوستت داریم … محراب دوستت داریم … از سوی تماشاگران استقلال بلند شد … و این حسن ختامی زیبا برای یک روز فراموش شده اما پر ماجرای فوتبال باشگاهی تهران بود .
