عکاس : استاد علی کاوه
گفتگو با استاد
حمید جاسمیان عزیز ….
————————
————————
صبحی شاد و خاطره انگیز با یکی از بهترین فرزندان ایران و خوزستان , کاپیتان شایسته ای دو باشگاه شاهین و پرسپولیس …… استاد نازنین , حمید خان جاسمیان …. استاد با مهر همیشگی اش , محبت نمود … بزرگواری نمود و دعوت مجموعه را پذیرفت تا از سالهای دور برایمان بگوید از اغاز فوتبال در کوچه پس کوچه های آبادان تا حضور در امجدیه ی تهران …. و سرانجام بستن نخستین بازوبند کاپیتانی محبوبترین باشگاه ایران …
از تیم ملی از شاهین تهران ……. تا محروم شدن از حضور در بزرگترین رویداد ورزش جهان ( المپیک ) و .. … یک دنیا خاطره با شاهین بلند پرواز , یادگاری از زنده یاد ها دکتر عباس اکرامی و استاد پرویز دهداری …. سیمای مهربان استاد , او را بس جوانتر از آنچه که باید , می نمایاند …
کاپیتان جاسمیان میگوید : آقا ۸۴ سال دارم … نه نه … ۸۲ سال … اما , همین حالا حاضرم با همه ی شما مسابقه بدهم !!! … هفته ای سه روز با بچه ها , تمرین داریم … زمین شهدای طرشت .و ….. کاپیتان بی نظیره … هنوزم , نام شاهین که میاد چهره اش , باز و روشن تر از پیش میشود و لحن کلامش , بوضوح تغییر میکند …بویژه آن هنگام که , سخن از استاد فقید , پرویز دهداری باشد …
—————-
—————-
* بخش نخست : شاهین ابادان
همان ابتدا , توجه استاد را به یک مطلب که احتمال میدادیم , نحستین حضورشان در تهران و استادیوم امجدیه باشد , جلب نمودیم … یک شماره از هفته نامه ی کیهان ورزشی , مورخه ی مهر ماه ۱۳۳۷ , که استاد را با سیمایی متمایز از سایرین , نشان میدهد .. استاد نازنین . بلافاصله که شماره مذکور کیهان ورزشی را در دستانش گرفت و ملاحظه نمود ان بازی را بخاطر اورد و سپس با تبسم تایید نمود که این نخستین حضورش در امجدیه است …..
یادش بخیر … اون موقع خیلی جوان بودم که همراه تیم منتخب آبادان , امدم تهران و مقابل تیم شاهین بازی کردیم و یادمه که آن روز تیم ما , همگی خوب بازی کردند و فوتبالمان , حسابی مورد توجه قرار گرفت … اما مهمترین مطلبی که از ان مسابقه بیادم مانده این است که مطبوعات بمن یول براینر می گفتند !! …. یول براینر هنرپیشه بزرگ و محبوب سینما بود که با سر تراشیده , ان روزها بسیار هواخواه داشت و از انجا که من نیز ان روز خوب بازی کرده بودم و موهایم را نیز تراشیده بودم , بمن یول براینر گفتند … تیم ابادان از بازیکنان بسیار خوب خوزستان تشکیل شده بود … استادم پرویز دهداری که کاپیتان ما بود منوچهر سالیا – رضا علمداری – بهرام عابدیان ….. چقدر زود گذشت آقا … ۶۰ سال شوخی نیست …
* نمایی از نخستین حضور استاد حمید جاسمیان در فوتبال تهران , همراه با تیم منتخب ابادان … تصویر سمت راست : استاد حمید جاسمیان , قصد دارد پیش از فوروارد شاهین ( زنده یاد حمید شیرزادگان ) توپ را از محوطه جریمه ابادان دور سازد … استادیوم امجدیه – ۲۵ مهر ۱۳۳۷
———————————————
———————————————
* استاد گرامی , تقاضا دارم از سالهای نخست بگویید …. از آبادان و ….
علاقمندی ام به فعالیتهای ورزشی , از دوران دبیرستان شکل گرفت … در چهار , پنچ رشته , فعال بودم … والیبال , بسکتبال , دو و میدانی و فوتبال … که البته والیبال و بسکتبال را به سایر رشته ها , ترجیح میدادم … بد نیست که اشاره کنم ان زمان , فدراسیون های والیبال و بسکتبال یکی بود . به این صورت که , مسئولیت هر دو این رشته ها با یک فدراسیون بود که چند سال بعد , تفکیک شدند . خوب بخاطر دارم که در سال ۱۳۳۸ که مسابقات هر دو رشته ی والیبال و بسکتبال در شهر تبریز برگزار میشد , عضو تیم والیبال و بسکتبال آبادان بودم .که البته عنوان قابل توجهی نیاوردیم ..
از سوی دیگر در دو و میدانی نیز تخصص داشتم و یکبار در ۱۰۰ متر ابادان , صاحب عنوان نخست شدم که بعنوان نماینده ی ابادان به مسابقات قهرمانی کشور در رشت راه یافتم . در فینال ۱۰۰ متر قهرمانی کشور , ۶ نفر حضور داشتند که همگی از بهترین های دو و میدانی ایران بودند . وهاب شاه خوره ( خرمشهر ) – باباخانلو ( تهران ) – جاهدی ( مشهد ) – یه دونده نیز از تبریز که اکنون نامش را بخاطر ندارم اما یادمه که سبزه رو بود و بسیار سریع میدوید … آنها همگی دونده بودند و سالها در دو و میدانی فعالیت داشتند … ولی , من نه … یادمه که در ” استارت ” مشکل داشتم … بنابر این , میان ان ۶ نفر , آخر شدم … حتی بخاطر دارم که اون موقع ها , دونده ها هنگام استارت یک چاله میکندند ….. با این حال اما , تمایل و علاقمندی خانواده ام به رشته ای فوتبال , بیش از دیگر رشته ها بود … خداوند بیامرزدشان … مادرم , پدرم . برادرم …. همگی مرا تشویق میکردند که , فوتبال را پیگیری کنم و فوتبال نیز در ابادان , مدیون یک نام است .. استاد بزرگ پرویز خان دهداری عزیز …
* تقاضا دارم اشاره نمایید که چرا فوتبال ابادان پیوندی چنین عمیق با نام استاد فقید پرویز دهداری دارد ؟
– خیلی ساده است … دهداری به گردن همه ی ما بچه های آبادان حق دارد و فوتبال آبادان و خوزستان بسیار مدیون اوست … برای روشن شدن مطلب , خودم را مثال میزنم . او بود که باعث شد من عضو تیم شاهین ابادان بشوم و سپس با نظر و کمک اوست که از شاهین ابادان به شاهین تهران رفتم و از شاهین نیز به تیم ملی …. و اینها , بدون حضور و کمک استاد پرویز دهداری , میسر نبود . او برای من و دیگر بچه های آبادان بسیار زحمت کشید و از سوی دیگر او مربی و معلم اخلاق من بود و از بابت انکه هر سال مراسم یادبود استاد برگزار میشود , بسیار بسیار خوشنودم . هرگز خدماتش را به فوتبال ایران و خوزستان فراموش نمیکنم ..
* استاد عزیز , چگونه عضو شاهین آبادان شدید و بطور کلی ارتباط بسیار نردیک میان دو باشگاه شاهین آبادان و شاهین تهران , چگونه شکل گرفت ؟
– ما ابتدا همگی , عضو تیم جم آبادان بودیم …. و ارتباط میان دو باشگاه , هنگامی آغاز شد که پرویز خان دهداری به تهران آمد و در شرکت نفت استخدام شد … چرا که باعث و بانی استخدام وی , دکتر اکرامی ( مدیر باشگاه شاهین تهران ) و دکتر مسعود برومند ( کاپیتان شاهین ) بودند . بنابر این , ارتباط میان دو باشگاه جم ابادان و شاهین تهران , از همانجا شکل گرفت .
در رابطه با شخصیت دکتر اکرامی , جا دارد اشاره کنم که ایشان , تحصیلکرده انگلستان بود و دوره ای مربیگری فوتبال را نیز در همانجا و در مراکز معتبر سپری کرده بود .
پرویز دهداری پس از مدتی که در تهران بود , به آبادان بازگشت و گفت که میخواهد نام تیم را از جم به شاهین تغییر دهد …. که بنا به فرمایش استاد بزرگ پرویز خان دهداری , جم به شاهین تبدیل شد .
* نسل طلایی فوتبال آبادان …. شاهین آبادان – قهرمان ایران ۱۳۳۹ – با سپاس از گروه گرافیک سایت جام تخت جمشید برای رنگی آمیزی این تصویر بیادماندنی …. عزیزان بترتیب از راست : گارنیک گریگوریان – حمید جاسمیان – پرویز دهداری ( کاپیتان – مربی ) – مهندس بهمن فتحی – حمید برمکی – رضا علمداری – مهندس باقر ترابی – ؟ – دکتر غلامرضا صفریان – دکتر بیژن کوهزاد – منوچهر سالیا و فرج شاعری
——————————–
توضیح : روزگاری که بازیکنان شهرستانی , سهمی در فوتبال ملی نداشتند , شاهین آبادان با شایستگی صاحب سه سهمیه شد . زنده یاد پرویز دهداری – استاد حمید جاسمیان و زنده یاد حمید برمکی
پس از انکه نام جم به شاهین تغییر یافت شرایط برای فعالیت بیشتر و منظم تر شاهین آبادان نیز فراهم شد و توانستیم در مسابقات قهرمانی کشور به عنوان نخست دست یابیم ….
استاد عزیز .. پیش از آنکه به مسابقات قهرمانی کشور بپردازیم , تقاضا دارم قدری بیشتر از باشگاه شاهین ابادان و شیوه ی مدیریت آن بگویید ؟ … هزینه ها چگونه پرداخت میشد ؟ آیا حامی مالی داشتید …. بعنوان مثال , بارها در مطبوعات اشاره شده که تیم شاهین ابادان برای برگزاری مسابقات دوستانه به شهر های مختلف سفر مینمود …. هزینه ای سفر ها و در کل ملزومات مورد نیاز , چگونه تامین میشد ؟ آیا بابت فوتبال , پولی نیز پرداخت میشد …
هیچ … بواقع هیچ … ما حامی مالی یا آنگونه که امروز مصطلح شده ” اسپانسر ” نداشتیم و این تنها شوق و علاقه ی خود بازیکنان بود که تیم را پا بر جا نگاه میداشت … هزینه سفرها و غیره را نیز خودمان پرداخت میکردیم … بنابر این , تحت حمایت هیچ نهاد و هیچ فردی و گروهی نبودیم … در واقع , اصلا پولی در میان نبود که کسی ان را دریافت کند… ببین در تمام آن سالها , دو بار بابت فوتبال پول دریافت کردم که ان دو مورد نیز در سالهای آخر فوتبالم بود …
* ایا آن دو مورد را بخاطر دارید ؟
بله بله …. یک بار خدا بیامرز علی عبده که بابت عضویت در پرسپولیس مبلغ ۱۴ هزار تومان پرداخت کرد و یک بار نیز در پیکان که خدارحمتش کند خیامی را که او نیز یک ماشین پیکان , معادل ۸۰۰۰ و خورده ای تومان , که البته بصورت نقدی پرداخت شد … همین …. بنابر این , تمام دریافتی ام , از ۱۳ سال حضور در فوتبال باشگاهی و ملی , همین دو مورد بود … از فوتبال , چیزی نصیب ما و هم نسلای من نشد و فقط عشق بود آقا ….. فقط عشق …..
بطور کلی در ابادان دهه های ۳۰ و ۴۰ , زمین چمن نداشتیم … و فوتبال ما بطور کامل , در زمینهای خاکی که پر از سنگلاخ بود , شکل گرفت … دوست دارم که به این مطلب اشاره کنم که بچه های ابادان و خوزستان , حقیقتا قابل ستایش و تحسین هستند … چرا که انها در آن گرمای ۵۰ درجه و در آن زمینهای خاکی و اعلب ناهموار , با کمترین امکانات , پرورش می یافتند , رشد میکردند و به تیم ملی میرسیدند . در ان دوره کمتر تیمی میتوانست در ابادان , مقابل تیمهای ما موفق باشد . بخاطر دارم که در ابادان , شاهین تهران را با ۶ ملیپوش , ۲ بر ۱ بردیم . من بودم , مرحوم حمید برمکی , علی پورجانکی , مرحوم منوچهر سالیا …. و ….

* استاد عزیز , اگر اجازه دهید , اکنون بازگردیم به مسابقات قهرمانی کشور در ساری , سال ۱۳۳۹ …..
اون روزها بهترین دوران فوتبال شاهین ابادان بود …. چرا که تیم ما در اوج قرار داشت و بخاطر دارم که بجز شاهین آبادان , دو تیم قدرتمند دیگر نیز در مسابقات بود . یکی تیم منتخب قزوین به سرپرستی ایرج دبیر سیاقی , که دو بازیکن کمکی از شاهین تهران با خود داشت مرحوم همایون بهزادی و دیگری مرحوم حمید شیرزادگان …. و سپس تیم سپه تهران به سرپرستی حسن حبیبی که آن نیز از بازیکنان بسیار خوب و آینده داری تشکیل شده بود . اما ما موفق شدیم با پیروزی بر کلیه تیمهای شرکت کننده , قهرمان مسابقات شویم . مسابقه ای اخر رو بویژه خوب بیاد دارم , که مقابل منتخب قزوین بود و ما ابتدا یک بر صفر عقب افتادیم , اما مرحوم دهداری دو گل زد و در پایان برنده ای جام قهرمانی شدیم .
بعقیده من یکی از مزیت های مسابقات قهرمانی کشور آن روزگار , این بود که کلیه ی تیمهای منتخب , بصورت متمرکز در یک استان گرد هم می امدند و با هم ارتباط پیدا میکردند . بعنوان مثال اگر مسابقات قهرمانی کشور در اصفهان برگزار میشد , تمام استانهای دیگر از جمله شیراز , خوزستان , خراسان , اذربایجان …. همگی در یک شهر یا اردوگاه , جمع میشدند و از نزدیک با یکدیگر اشنا میشدند و اینچنین دوستی ها شکل میگرفت … از سوی دیگر هزینه ها نیز کمتر بود و طی دو هفته قهرمان ایران , تعیین میشد . براستی که یک صفا و صمیمیتی داشت که دیگر امروز وجود ندارد … بچه های شیراز , بچه های اصفهان , بوشهر , کرمانشاه … در اردو همدیگر رو میدیدیم و …. چقدر دلم برای صفا و صمیمیت اون روزها تنگ شده …

* یک عکس ارزشمند از مسابقات فوتبال قهرمانی کشور سال ۱۳۳۹ ساری , رقابت تیمهای شاهین آبادان و سپه تهران و تقابل دو بزرگ فوتبال ایران – حسن حبیبی ( مدافع آبی ) و حمید جاسمیان ( در حال شوت – سفید ) ……. پشت عکس , تاریخ ۲۰ تیر ۱۳۳۹ قید شده …. ساختمان دبیرستان پهلوی ساری ( راست ) بوضوح نمایان است … با سپاس از گروه گرافیک سایت جام تخت جمشید بجهت رنگ امیزی مطلوب
——————————-
استاد , از ان مسابقات ساری , دیگر چه بخاطر دارید ؟ ….
از آن روزها خیلی گذشته …. چند سال میشه ؟ … ۵۸ سال … اما یادمه که مسابقات در یک مدرسه بود که برای برگزاری مسابقات قهرمانی کشور , اماده شده بود … روزهای اول هم , هوا حسابی ابری و بارونی بود …. تو اون دوره , تیم ما شاهین آبادان که نماینده ی استان خوزستان بود خیلی هماهنگ و منسجم بود … دروازه بان ما , دوست خوبم فرج شاعری که خدا حفظش کنه … در خط دفاع یک مدافع درشت اندام داشتیم بنام گارنیگ گریگوریان که اون هم بسیار عالی بود .. … خدا بیامرزه اقا سالیا را …. ایشان هم بودند ….. اما در حمله خیلی خیلی خوب بودیم … استاد دهداری در اوج دوران بازیگری بود . رضا علمداری – مرحوم حمید برمکی – دکتر صفریان – ….
این تیم آنقدر خوب و منسجم بود که پس از همین مسابقات قهرمانی کشور , به تورنمنت بین المللی مولتان در ایالت پنجاب پاکستان اعزام شد … البته دو بازیکن کمکی هم داشتیم که در مسابقات ساری عضو تیم منتخب قزوین بودند … مرحوم حمید شیرزادگان و ایرج دبیر سیاقی … در تورنمنت مولتان , نائب قهرمان شدیم .

* شاهین ابادان , نماینده ای ایران در تورنمنت بین المللی مولتان ….. عزیزان بترتیب از راست :
زنده یاد منوچهر سالیا – هاتفی – رضا علمداری – زنده یاد نصرت فتحی – ایرج دبیر سیاقی – زنده یاد حمید شیرزادگان – حمید جاسمیان – ؟ – گارنیک گریگوریان – فرج شاعری و مجید فخروییان
توضیح : شاهین آبادان , نخستین تیم فوتبال باشگاهی ایران بود که از سوی فدراسیون فوتبال به یک تورنمنت بین المللی , اعزام شد .
————————————————–
از همان دوره ها بگمانم سال ۱۳۴۰ یا ۱۳۴۱ , ارتباط ما با باشگاه شاهین تهران , بیش از پیش شد و بازیکنان دو باشگاه در ترکیب تیم های یکدیگر بازی کردند … و از سوی دیگر برای کسب امادگی هر دو باشگاه ( شاهین ابادان و شاهین تهران ) بارها مقابل یکدیگر بازی کردیم .
هنگامی که استاد فقید پرویز دهداری به شاهین تهران رفت , شرایط برای شما و شاهین ابادان چگونه شد ………… ؟
پس از انکه پرویز خان دهداری به تهران رفت , مسئولیت کاپیتانی تیم شاهین آبادان به من سپرده شد و پس از من نیز , حمید برمکی …. ان سالهای نخست دهه ای ۴۰ , باشگاه شاهین قدری دچار مشکل شده بود و علیرغم داشتن یک خط حمله ی توانمند از ناحیه ی خط دفاع مشکل داشت … بنابر این نیازمند تغییر و تحول و افزودن بازیکنان جدید بود … بر این اساس من و یکی دو بازیکن از ابادان به تهران فرا خوانده شدیم تا در ترکیب شاهین بازی کنیم که من , در تهران ماندنی شدم .
* استاد حمید جاسمیان عزیز … تصویر سمت راست نمایی جاودانه از جشن شاهین ابادان پس از دریافت کاپ قهرمانی کشور ۱۳۳۹ ساری – جام در دستان استاد فقید پرویز دهداری می باشد و استاد جاسمیان در سمت چپ تصویر , حضور دارد … با کسب این جام , شاهین ابادان نخستین باشگاه فوتبال ایران شد که , به عنوان نخست کشور دست یافته است .
————————————-
بنابراین از همان سالها بود که من نیز به تهران آمدم و عضوی از باشگاه شاهین تهران شدم . با اینحال ارتباط دو باشگاه , تا هنگام لغو پروانه فعالیت باشگاه شاهین تهران در سال ۱۳۴۶ حفظ شد …. وجه اشتراک میان این دو باشگاه نیز , در نگاه ویژه انها به مقوله ورزش و ورزشکاران بود که بر پایه اماتوریزم واقعی تعریف شده بود . دیدگاهی فارغ از مادیات ….
خود مرحوم دکتر اکرامی نیز چنین بود … او سالهای سال , شاهین را با همان شیوه و اسلوب هدایت کرد و به اوج رساند و از سوی دیگر , تفکرات مرحوم پرویز دهداری نیز روی همین اصل بنا شده بود . بر این پایه , انها یک نقطه اشتراک واقعی داشتند که میتوانستند حول آن , در یک راستا حرکت نمایند.
در حال تکمیل ……….
