ابراهیم آشتیانی عزیز ( بهترین دفاع راست فوتبال ایران )
———————————
———————————
* بیوگرافی
نام ابراهیم آشتیانی
تولد ۱۰ آذر ۱۳۲۵ ( تهران )
خانواده سه برادر و یک خواهر – دارای دو فرزند ( پدر اردلان آشتیانی )
رشته فوتبال ( مدافع راست )
باشگاه شاهین – پیکان – پرسپولیس
سابقه ملی ۵۳ – ۱۳۴۹
تحصیلات کارشناس ارشد تربیت بدنی
وفات ۲ آبان ۱۳۹۶
——————-
* شکل گیری بهترین دفاع راست ایران
زنده یاد ابراهیم آشتیانی , بی تردید یکی از تاثیرگذار ترین بازیکنان , در ارتقاء کیفیت فوتبال ایران بود …. قابلیتی که بخشی از آن بسبب استعداد و جوهر مایه وجودی اش و قسم دیگر , بجهت حضور یک مربی توانا و کاربلد انگلیسی بود که در بهترین زمان به ایران امد و هدایت تیمی را بر عهده گرفت که , زنده یاد ابراهیم آشتیانی , عضوی از ان بود .
نخستین محل تلاقی آنها ( ابراهیم آشتیانی و آلن راجرز ) باشگاه ورزشی کارخانجات ایران ناسیونال ” پیکان ” بود …. تشکیلاتی متمول , که توان استخدام و پرداخت مخارج یک مربی توانای اروپایی را داشت . بنابر این , چنین بنظر میرسد که اگر باشگاه شاهین با مشکل لغو پروانه مواجه نمیشد و ابراهیم آشتیانی همچنان در آن باشگاه می ماند , هرگز دست سرنوشت , او و الن راجرز را در یک مسیر قرار نمیداد .اما هر چه بود آنها از پاییز سال ۱۳۴۸ در مسیر یکدیگر قرار گرفتند .
ابراهیم اشتیانی چنین اشاره میکند :
از میزان تاثیر مثبت آلن راجرز , در فوتبال خودم و سایر بچه ها , هر چه بگویم کم است . متاسفانه طی سالها هرگز انگونه که باید از او یاد نشده …. بیاد دارم که از همان روزهای نخست او روی پنج یا شش بازیکن , نظر مساعد تری داشت و خوشبختانه یکی از انها من بودم . همان روزهای نخست مرا به کناری کشید و گفت :
ببین , اگر به حرفهایم درست گوش بدی , به تو قول میدم که روزی در اروپا بازی کنی ……….
او تمرینات مرا بدقت زیر نظر داشت آن چنانکه میدانستم اگر کوچکترین ضعفی از من ببیند , در پایان ان جلسه تمرینی , مرا فرا خواهد خواند و بابت ان از من توضیح خواهد خواست . البته این شرایط , تنها مختص به من نبود . چند تن دیگر نیز بدقت تحت نظر او بودند ….
و عجب تیمی ساخت راجرز همان سال اول …. منظورم پیکانه … آن تیم را هرگز فراموش نمیکنم و یادمه که با اقتدار , قهرمان تهران شدیم .
در حال تکمیل …….

* ابراهیم آشتیانی و هوشنگ شجاعی ( پرسپولیس و ابومسلم ) سومین دوره جام تخت جمشید …. ورزشگاه سعد آباد مشهد – خرداد ۱۳۵۴
