اثری مشترک از دو جاودانه عکاس ورزش ایران : زنده یاد حاج اسماعیل زر افشان و استاد علی کاوه
=======================
* استاد جلال طالبی عزیز ……..
==============
سرانجام پس از سه سال انتظار , در واپسین روزهای سال ۱۳۴۶ , …… ستاره درخشان فوتبال ایران و باشگاه دارایی , آقا جلال طالبی , از سوی هفته نامه ی کیهان ورزشی , بعنوان چهره ی برگزیده سال ایران برگزیده شد تا به انچه که سالها پیش از ان , استحقاقش را داشت دست یابد . بنابر این در یک عصر زیبای زمستان , عکاس بزرگ هفته نامه ی کیهان ورزشی ” حاج اسماعیل زرافشان ” به امجدیه رفت تا تعدادی عکس از چهره برگزیده فوتبال ما تهیه کند . تصاویری ارزشمند , شاد و بیادماندنی با جرسی خوشرنگ آبی فیروزه ای باشگاه دارایی , که برای نخستین بار با اسلاید های رنگی ۱۲۰ , برداشته شد .
آقا جلال عزیز , در رابطه با آن روزها میگوید :
عصر بود … چند روز مانده به عید و کیهان ورزشی نیز مرا بعنوان چهره برگزیده سال انتخاب کرده بود . و من کاپیتان باشگاه دارایی بودم و ما قهرمان مسابقات دوره ای باشگاه های تهران شده بودیم . آن سالها تیم بسیار نیرومندی داشتیم . خدا رحمت کند حاج اسماعیل زرافشان را . این تصاویر را او عکاسی کرد و چند روز بعد دیدم که یکی از انها , بصورت رنگی روی جلد کیهان ورزشی منتشر شد و کنار ان نوشته بود : طالبی مرد بی گفتگوی فوتبال ایران
آقا جلال عزیز در فصل ۱۳۴۶ , بتمام افتخارت ممکن در سطح فوتبال ایران دست یافت … او علاوه بر انکه سرگروه تیم قدرتمند باشگاه دارایی بود , بهترین و با ارزشترین بازیکن باشگاه اش نیز بشمار می آمد و از سوی دیگر , موفق شد با ثبت ۱۲ گل از دوازده مسابقه ( با امار ۱ گل برای هر مسابقه ) در صدر جدول بهترین گلزنان باشگاهی ما قرار گیرد . بنابر این همگان اتفاق نظر داشتند که اینبار او , چهره برگزیده سال فوتبال ایران خواهد بود .
* استاد جلال طالبی …….. امجدیه اسفند ۱۳۴۶ – عکاس : استاد فقید حاج اسماعیل زرافشان
==========================
این نخستین بار نبود که آقا جلال , شایسته کسب عنوان مرد سال فوتبال ایران شده بود …. هر بار اما, بدلایلی اغلب غیر فوتبالی !! … از دستیابی به این عنوان ارزشمند محروم میشد … مهمترین عامل نیز اختلاف ما بین مدیران باشگاه دارایی و هفته نامه ی کیهان ورزشی بود … ابتدا فصل ۱۳۴۴ که دارایی ناپب قهرمان تهران شد , او بسیار بسیار به کسب عنوان بازیکن سال نزدیک شده بود . آنگونه که اغلب او را کاندید نخست برای احراز عنوان بازیکن سال میدانستند اما ناباورانه در گزینش نهایی , در رتبه ی دوم قرار گرفت . که البته با انتقاد فراوان فوتبالدوستان نیز همراه شد . در آینده مقاله ی جداگانه در همین رابطه تنظیم شده است , ارائه خواهد شد .
فصل ۱۳۴۵ نیز که تیم دارایی مجدد در رتبه ی دوم باشگاه های تهران قرار گرفت و او همچنان شایسته ای دریافت عنوان چهره برتر سال فوتبال ایران بود اما , اینبار کیهان ورزشی بر خلاف رویه معمول , از معرفی چهره ی برتر ( مرد سال ) خود داری کرد . و سرانجام در فصل ۱۳۴۶ , اقا جلال به انچه که دوسال پیاپی استحقاقش را داشت , دست یافت . که البته کمترین پاداش برای یکی از شایسته ترین فرزندان ایران بود .

* مرور خاطرات با استاد جلال طالبی عزیز ….. کیهان ورزشی ویژه نوروز ۴۷ – عکاس استاد علی کاوه
=============================
هفته نامه ی کیهان ورزشی در این رابطه مینویسد :
این مرد چگونه پدیدار شد …. نخست از سال فوتبال آغاز میکنیم . سالی که در آن طالبی بهترین بازیکن فوتبال ما بود او با دارایی قهرمان تهران شد و یا بهتر است گفته شود ” دارایی با او , قهرمان تهران شد ” . بگفته موزیل مربی تیم دوکلا پراگ اگر تیم من صاحب طالبی بود پیروز میشدیم . دارایی بدون طالبی تیم خوبی بود اما با طالبی قهرمان تهران شد . در تیمی که عزیز اصلی – محراب شاهرخی – اکبر افتخاری بازی میکند اگر طالبی بمیدان نیاید , تماشاگر شادمان نیست . او بازیگریست که , علیرغم پا پیچ های ساخته شده , خود را از مرز محبوبیت عبور داده و این است که پیروزی او , غرور آمیز تر جلوه میکند .
==========
* ضمیمه : شاگرد و استاد ……
در تهران ۶۰ سال پیش ( محدوده ی سالهای نخست دهه ی ۴۰ ) تعدادی معدودی عکاسخانه یا مغازه ی عکاسی وجود داشت … یکی از انها که جنب میدان امام حسین ( فوزیه سابق ) قرار داشت نامش ساحل بود و صاحب ان , جوانی ورزشکار , خوش سخن و مهربان بنام اسماعیل زر افشان بود که ان روزگار برای هفته نامه ی اجتماعی ” فردوسی ” عکاسی میکرد .
روزی یک جوان پانزده ساله را به شاگردی پذیرفت که نامش علی بود و فوت و فن عکاسی را به او آموخت … بعد ها همان شاگرد نوجوان , از بهترین و مشهورترین عکاسان تاریخ ورزش ایران شد . استاد علی کاوه میگوید :
نوجوان بودم و هیچی در مورد عکاسی نمیدانستم . خدا رحمت کنه استادم حاج اسماعیل زرافشان را که به من اموخت هر انچه که می بایست می اموختم و هم او مرا برای نخستین بار به امجدیه برد … از ان روزها ۶۰ سال میگذره شاید سال ۱۳۴۰ ….. آن موقع تعداد عکاسان ورزشی ایران اندک بود . شاید تنها دو یا سه تن عکاس میکردند .
بمرور اما به ورزش علاقمند شدم انگونه که حتی روزهای جمعه که عکاسخانه تعطیل بود , به پیست اسکی آبعلی میرفتم و عکاسی میکردم . خدا رحمت کنه اقای کاظم گیلان پور ( کوهنورد و سردبیر اسبق هفته نامه کیهان ورزشی ) نیز آنجا بود . بنابر این حاج اسماعیل استاد زر افشان سبب علاقمندی من به عکاسی ورزشی شد .
* دو جاودانه از هنر عکاسی ورزشی : علی کاوه ( شاگرد ) و زنده یاد حاج اسماعیل زرافشان ( استاد ) …… اواخر دهه ۸۰ شمسی
==================================
اکنون اما از نعمت حضور استاد بزرگ ” حاج اسماعیل زر افشان ” محروم هستیم اما , خوشنودیم که شاگرد خلف او استاد ” علی کاوه ” حضور دارد تا دگر بار بیاد گذشته ها از چهره ی بی تکرار فوتبالمان ” اقا جلال طالبی عزیز ” برایمان عکاسی کند . یاد و خاطره ی استاد زرافشان را گرامی میداریم و برای آقا جلال طالبی و علی کاوه عزیز , شادی و سلامتی آرزومندیم .
