اثری مشترک از دو جاودانه عکاس ورزش ایران   :   زنده یاد حاج اسماعیل زر افشان و استاد علی کاوه

=======================

* استاد جلال طالبی عزیز ……..

==============

  سرانجام پس از سه سال انتظار , در واپسین روزهای سال ۱۳۴۶ ,   …… ستاره درخشان فوتبال ایران و باشگاه دارایی  , آقا جلال طالبی , از سوی هفته نامه ی کیهان ورزشی , بعنوان چهره ی برگزیده سال ایران برگزیده شد تا به انچه که  سالها پیش از ان , استحقاقش را داشت  دست یابد . بنابر این در یک عصر زیبای زمستان , عکاس بزرگ هفته نامه ی کیهان ورزشی ” حاج اسماعیل زرافشان ”  به امجدیه رفت تا  تعدادی عکس از چهره برگزیده فوتبال ما تهیه کند . تصاویری ارزشمند , شاد و بیادماندنی   با جرسی خوشرنگ آبی فیروزه ای باشگاه دارایی ,  که برای نخستین بار با اسلاید های رنگی  ۱۲۰ , برداشته شد . 

 آقا جلال عزیز ,  در رابطه با آن روزها میگوید :

 عصر بود … چند روز مانده به عید و  کیهان ورزشی  نیز مرا بعنوان چهره برگزیده سال انتخاب کرده بود .  و من کاپیتان باشگاه دارایی بودم و ما قهرمان مسابقات دوره ای باشگاه های تهران شده بودیم . آن سالها تیم بسیار نیرومندی داشتیم . خدا رحمت کند حاج اسماعیل زرافشان را . این تصاویر را او عکاسی کرد و چند روز بعد دیدم که یکی از انها , بصورت رنگی  روی جلد کیهان ورزشی منتشر شد و کنار ان نوشته بود : طالبی مرد بی گفتگوی فوتبال ایران 

 آقا جلال عزیز در فصل ۱۳۴۶ , بتمام افتخارت ممکن در سطح فوتبال ایران  دست یافت  … او علاوه بر انکه سرگروه تیم قدرتمند باشگاه دارایی بود  ,  بهترین و با ارزشترین بازیکن باشگاه اش نیز بشمار می آمد و از سوی دیگر , موفق شد با ثبت ۱۲ گل از دوازده مسابقه ( با امار ۱ گل برای هر مسابقه ) در صدر جدول بهترین گلزنان باشگاهی ما قرار گیرد . بنابر این همگان اتفاق نظر داشتند که اینبار او , چهره برگزیده سال فوتبال ایران خواهد بود .

جلال طالبی * استاد جلال طالبی  …….. امجدیه اسفند ۱۳۴۶ – عکاس :  استاد فقید حاج اسماعیل زرافشان

==========================

  این نخستین بار نبود که آقا جلال , شایسته کسب عنوان مرد سال فوتبال ایران شده بود …. هر بار اما, بدلایلی اغلب غیر فوتبالی !! … از دستیابی به این عنوان ارزشمند محروم میشد …  مهمترین عامل نیز  اختلاف ما بین مدیران باشگاه دارایی و هفته نامه ی کیهان ورزشی بود … ابتدا فصل ۱۳۴۴ که دارایی ناپب قهرمان تهران شد , او بسیار بسیار به کسب عنوان بازیکن سال نزدیک شده بود . آنگونه که اغلب او را کاندید نخست برای احراز عنوان بازیکن سال میدانستند اما ناباورانه در گزینش نهایی ,  در رتبه ی دوم قرار گرفت . که البته با انتقاد فراوان  فوتبالدوستان نیز همراه شد . در آینده مقاله ی جداگانه در همین رابطه تنظیم شده است , ارائه خواهد شد . 

 فصل ۱۳۴۵  نیز که تیم دارایی مجدد در رتبه ی دوم باشگاه های تهران قرار گرفت و او همچنان شایسته ای دریافت عنوان چهره برتر سال فوتبال ایران بود اما , اینبار کیهان ورزشی بر خلاف رویه معمول , از معرفی چهره ی برتر ( مرد سال ) خود داری کرد  . و سرانجام در فصل ۱۳۴۶ , اقا جلال به انچه که دوسال پیاپی  استحقاقش را داشت , دست یافت .  که البته کمترین پاداش برای یکی از شایسته ترین فرزندان ایران بود .

جلال طالبی

* مرور خاطرات با استاد جلال طالبی عزیز …..  کیهان ورزشی ویژه نوروز ۴۷ – عکاس استاد علی کاوه

=============================

هفته نامه ی کیهان ورزشی در این رابطه مینویسد : 

این مرد چگونه پدیدار شد …. نخست  از سال فوتبال آغاز میکنیم . سالی که در آن طالبی بهترین بازیکن فوتبال ما بود او با دارایی قهرمان تهران شد و یا بهتر است گفته شود ” دارایی با او , قهرمان تهران شد ”  . بگفته موزیل مربی تیم دوکلا پراگ اگر تیم من صاحب طالبی بود  پیروز میشدیم . دارایی بدون طالبی تیم خوبی بود اما با طالبی قهرمان تهران شد . در تیمی که عزیز اصلی – محراب شاهرخی – اکبر افتخاری بازی میکند اگر طالبی بمیدان نیاید , تماشاگر شادمان نیست . او بازیگریست که , علیرغم  پا پیچ های ساخته شده , خود را از مرز محبوبیت عبور داده و این است که پیروزی او , غرور آمیز تر جلوه میکند .

==========

* ضمیمه : شاگرد و استاد ……

 در تهران  ۶۰ سال پیش ( محدوده ی سالهای نخست دهه ی ۴۰  )  تعدادی معدودی عکاسخانه یا مغازه ی عکاسی وجود داشت … یکی از انها که جنب میدان امام حسین ( فوزیه سابق ) قرار داشت نامش ساحل بود و صاحب ان , جوانی ورزشکار , خوش سخن  و مهربان  بنام  اسماعیل زر افشان بود که ان روزگار برای هفته نامه ی اجتماعی ” فردوسی ” عکاسی میکرد .

 روزی یک جوان پانزده ساله را به شاگردی پذیرفت که نامش علی بود و فوت و فن عکاسی را به او آموخت … بعد ها همان شاگرد نوجوان ,  از بهترین و مشهورترین عکاسان تاریخ ورزش ایران شد . استاد علی کاوه میگوید :

 نوجوان بودم و هیچی در مورد عکاسی نمیدانستم . خدا رحمت کنه استادم حاج اسماعیل زرافشان را که به من اموخت هر انچه که می بایست می اموختم و هم او مرا برای نخستین بار به امجدیه برد …  از ان روزها  ۶۰ سال میگذره شاید سال ۱۳۴۰ …..  آن موقع تعداد  عکاسان ورزشی ایران اندک بود  . شاید تنها دو یا سه تن عکاس میکردند . 

 بمرور اما به ورزش علاقمند شدم انگونه که حتی روزهای جمعه که عکاسخانه تعطیل بود , به پیست اسکی آبعلی میرفتم و عکاسی میکردم . خدا رحمت کنه اقای کاظم گیلان پور ( کوهنورد و سردبیر اسبق هفته نامه  کیهان ورزشی ) نیز آنجا بود . بنابر این حاج اسماعیل استاد زر افشان سبب علاقمندی من به عکاسی ورزشی شد . 

 علی کاوه  اسماعیل زر افشان   * دو جاودانه از هنر عکاسی ورزشی : علی کاوه ( شاگرد )  و زنده یاد حاج اسماعیل زرافشان ( استاد )  …… اواخر دهه  ۸۰ شمسی

==================================

  اکنون اما از نعمت حضور  استاد بزرگ ” حاج اسماعیل زر افشان  ” محروم هستیم اما , خوشنودیم که شاگرد خلف او استاد ” علی کاوه  ”  حضور دارد تا دگر بار بیاد گذشته ها از چهره ی  بی تکرار فوتبالمان ” اقا جلال طالبی عزیز ” برایمان عکاسی کند . یاد و خاطره ی استاد زرافشان را گرامی میداریم و برای آقا جلال طالبی و علی کاوه عزیز , شادی و سلامتی آرزومندیم .