* دیگو مارادونا ,  بوکا جونیورز  ………………    توکیو – ۴ بهمن ۱۳۶۰ ( عکاس : استاد ماساهیده تاماکوشی ) 

===============================

===============================

  به آسانی میتوان غرور یک ملت را  در ساقهای توانایش رویت کرد …. مارادونای بزرگ با دینامیکی  فرا انسانی که میتوانست به آسانی  مرزهای ممکن و غیر ممکن را ” بارها و بارها در یک نود دقیقه ” جابجا کند . آنها که او را با ستارگان امروزی میسنجند و گاه  پرسش وار او را پایینتر از انها نیز میدانند چه بی رحمانه ,  حقیقت را بازی میدهند . آخر , کدامین ستاره ی امروز را ,  میتواند با  ”  دیه گو ”  قیاس کرد ….  او را معجزه مینامیدند … امروز چه کسی را میتوان معجزه نامید ؟  ….   آدمی گاه چه زود فراموش میکند .

 آن روزها که دیه گوی عزیز , دیه گوی کبیر آس فوتبال جهان بود , یک عالم با او سر جنگ داشت …. اما مافیا تا فیفا و پاپاراتزی  و …. و…  حتی اضافه وزن …. اما  امروز یک دنیا ثروت پشت ستاره هاست تا شاید از انها بتوان یک مارادونا یا یک کرایف تراشید . در روزگاری که کهکشان فوتبال جهان , مملو از نبوغ و استعداد و خلاقیت بود  نه در روزگار فقر نبوغ و هنر فردی  …..

دیه گو مارادونا

* شکوه مارادونا  …. آرژانتین و ایتالیا – جام جهانی ۸۶ ……………   استادیوم پو ابلا  – ۱۵ خرداد ۱۳۶۵

=============================

=============================

  یک استعداد خارق العاده نه تنها در مستطیل سبز , بلکه در زندگی روزمره  …  ناجی بزرگ سرزمین فقرا که گاه چون یک هنرپیشه شهیر سینما  جلوه میکند و گاه چون یک کودک  ….. و  زندگی او که مملو از فراز و فرود است آنگونه که گویی همانند فوتبالش ,  ارامش در ان جای ندارد . و حال در استانه ی ۶۰ سالگی سیمای خندان دیه گو  در اذهان جهانیان  به نمادی از هویت ملی  آرژانتین تبدیل شده  و این همان رمز جاودانگی بزرگانی چون اوست که ستاره های جهان دیجیتال , علیرغم پول و ثروت  و  تبلیغات  از آن محرومند . 

 در آینده ی نزدیک  از دیگو عزیز  بیشتر خواهیم نوشت …. دوست عزیز و ماردونا شناس  ( سعید کهنویی ) قول مساعد داده است که مجموعه را در این مسیر همراهی کند .