* دیگو مارادونا , بوکا جونیورز ……………… توکیو – ۴ بهمن ۱۳۶۰ ( عکاس : استاد ماساهیده تاماکوشی )
===============================
===============================
به آسانی میتوان غرور یک ملت را در ساقهای توانایش رویت کرد …. مارادونای بزرگ با دینامیکی فرا انسانی که میتوانست به آسانی مرزهای ممکن و غیر ممکن را ” بارها و بارها در یک نود دقیقه ” جابجا کند . آنها که او را با ستارگان امروزی میسنجند و گاه پرسش وار او را پایینتر از انها نیز میدانند چه بی رحمانه , حقیقت را بازی میدهند . آخر , کدامین ستاره ی امروز را , میتواند با ” دیه گو ” قیاس کرد …. او را معجزه مینامیدند … امروز چه کسی را میتوان معجزه نامید ؟ …. آدمی گاه چه زود فراموش میکند .
آن روزها که دیه گوی عزیز , دیه گوی کبیر آس فوتبال جهان بود , یک عالم با او سر جنگ داشت …. اما مافیا تا فیفا و پاپاراتزی و …. و… حتی اضافه وزن …. اما امروز یک دنیا ثروت پشت ستاره هاست تا شاید از انها بتوان یک مارادونا یا یک کرایف تراشید . در روزگاری که کهکشان فوتبال جهان , مملو از نبوغ و استعداد و خلاقیت بود نه در روزگار فقر نبوغ و هنر فردی …..

* شکوه مارادونا …. آرژانتین و ایتالیا – جام جهانی ۸۶ …………… استادیوم پو ابلا – ۱۵ خرداد ۱۳۶۵
=============================
=============================
یک استعداد خارق العاده نه تنها در مستطیل سبز , بلکه در زندگی روزمره … ناجی بزرگ سرزمین فقرا که گاه چون یک هنرپیشه شهیر سینما جلوه میکند و گاه چون یک کودک ….. و زندگی او که مملو از فراز و فرود است آنگونه که گویی همانند فوتبالش , ارامش در ان جای ندارد . و حال در استانه ی ۶۰ سالگی سیمای خندان دیه گو در اذهان جهانیان به نمادی از هویت ملی آرژانتین تبدیل شده و این همان رمز جاودانگی بزرگانی چون اوست که ستاره های جهان دیجیتال , علیرغم پول و ثروت و تبلیغات از آن محرومند .
در آینده ی نزدیک از دیگو عزیز بیشتر خواهیم نوشت …. دوست عزیز و ماردونا شناس ( سعید کهنویی ) قول مساعد داده است که مجموعه را در این مسیر همراهی کند .
